Bilans Mistrzostw Europy U-19

Kilka dni temu na stadionach w Gruzji zakończyły się Mistrzostwa Europy U-19. W finale po zaciętym spotkaniu Anglicy pokonali Portugalię 2-1. Miejsca 3-4 zajęli Holendrzy (przegrali w półfinale z Portugalią 0-1) i Czesi po porażce w identycznym stosunku z Anglią. Jak widać wszystkie mecze były bardzo wyrównane i zakończyły się jednobramkowym zwycięstwem.

Anglicy zdobyli tytuł jak najbardziej zasłużenie, w całych mistrzostwach (5 meczów) odnieśli komplet zwycięstw i mając stosunek bramek 10-1 (pokonali w grupie Niemców 4-1, Holendrów 1-0 i Bułgarów 2-0). W całych rozgrywkach łączeni z eliminacjami bilans wygląda równie okazale: 10 zwycięstw przy tylko jednej porażce i w bilansie bramkowym 27-5, ulegli tylko w pierwszej rundzie eliminacji Walii 2-3.

W finałach słabo wypadła drużyna Niemiec i nie chodzi tu o zajęcie w grupie 3 miejsca (to i tak 5-6 w Europie), ale dwie porażki: wspomniane 1-4 z Anglia i w takim samym stosunku z Holandią (w ostatnim meczu Niemcy pokonali Bułgarie 3-0). Był to najsłabszy występ Niemców w finałach od 1982 roku (od tamtej pory uczestniczyli w nich 14 razy). Równie słabo wypadli Szwedzi remisując z rezerwami Portugalii (wcześniej zapewniła sobie awans) 2-2, ale wcześniej przegrali m.in. z gospodarzami 1-2. Dla Gruzinów był to trzeci start w finałach ME U-19 i pierwsze i na razie jedyne zwycięstwo.

Skład Mistrzów

Przyjrzyjmy się klubom, w jakich  grają być może przyszli reprezentanci dorosłej Anglii, może warto kilka z tych nazwisk zapamiętać. Większość piłkarzy gra w dalszym ciągu w lidze U-23. Żaden z nich nie jest podstawowym zawodnikiem drużyny w Premier League.

Skład reprezentacji Anglii: Isaac Buckley, Lukas Nmecha (Man.City-U23), Dujon Sterling, Jay Dasilva, Mason Mount, Reece James, Jacob Maddox (Chelsea-U23), Darnell Johnson (Leicester) , Easah Suliman (Aston Villa), Ryan Sessegnon, Adetayo Edun (Fulham), Andre Dozzell (Ipswich-Championship), Ben Brereton (Nottingam- Championship), Josh Dasilva (Arsenal-U23), Marcus Edwards (Tottenham-U23), Nathan Trott (West Ham-U23), Aaron Ramsdale (Bournemouth-trzeci bramkarz).

Finały bez niespodzianek i gdzie są nasi

Anglia zdobywając złoty medal nie sprawiła żadnej niespodzianki, czyni to regularnie w tej kategorii wiekowej i zrównała się z prowadzącą Hiszpania – obie reprezentacje mają po 10 zwycięstw. Dodatkowo Anglia zdobyła też  5 razy srebro i 5 brąz (20 razy na podium). Hiszpanie mają o jeden medal srebrny mniej, ale 7 brązowych i w związku z tym 21 miejsc medalowych. Portugalia, po raz 8 zajęła drugie miejsce i jest w tej klasyfikacji liderem. Dodatkow reprezentanci tego kraju mają 3 złote medale i 6 brązowych krążków i w tabeli medalowej zajmują 6 miejsce. Finał Anglia – Portugalia zdarzył się po raz drugi w historii. w 1971 roku również wygrali Anglicy 3-0. Ze ścisłej czołówki medalistów zabrakło Hiszpanii – niestety trafili w drugiej rundzie eliminacyjnej na Anglików oraz Francuzów,. Ostatecznie nawet zajęli w nim ostatnie miejsce (za Bułgarią, Bośnia i Hercegowiną oraz Izraelem). Wśród drużyn z wysokiej pozycji w tabeli medalowej zabrakło oczywiście ZSRR, ale jak wiemy kraj który już nie istnieje od ponad 25 lat, a mimo to  wciąż na wysokim czwartym miejscu.

Polacy już tradycyjnie nie awansowali do finałów, w XXI wieku zdarzyło im się to tylko trzytonie, choć trzeba przyznać, że pierwszy z tych turniejów był jednocześnie największym sukcesem. W 2001 na boiskach Finlandii zdobyliśmy złote medale. Wcześniej trzykrotnie stawaliśmy na drugim stopniu podium (1961,1980 i 1981) oraz również trzykrotnie na trzecim miejscu (1972,1978,1984). Może warto w tym miejscu przypomnieć złotych medalistów (ich dalsze losy to długa opowieść na osobny artykuł). Trenerem ówczesnej drużyny był Michał Globisz.

W nawiasie podano kolejno: liczbę występów na ME U-19 w 2001, oraz ewentualnie: liczbę zdobytych bramek na tym turnieju, bilans występów w reprezentacji seniorskiej (mecze/bramki): 

Tomasz Kuszczak (2 – 11A), Paweł Kapsa (2); zawodnicy z pola Adrian Napierała (4), Paweł Golański (3 – 14/1A), Sebastian Mila (4 – 38/8A), Łukasz Nawotczyński (4/3), Mateusz Żytko (4/1), Błażej Radler (2), Robert Sierant (3), Dariusz Zawadzki (4/2), Karol Piątek (2), Rafał Grzelak (4/1 – 2A), Paweł Brożek (4 – 38/9A), Łukasz Madej (4/2 – 5A), Łukasz Pachelski (1), Łukasz Mierzejewski (3 – 5A), Mateusz Kaźmierczak (2/1) i Wojciech Łobodziński (2/1 – 23/2A).

stan na 19.07.2017

 Od roku 2003 nie rozgrywa się meczów o trzecie miejsce. W latach 1955-1956 rozgrywki kończono na fazie grupowej.
* oznaczono kraje nieistniejące (patrz przypis pod tabelą punktową)

Tabela wszechczasów

Zanim przejdziemy do tabeli finałów ME należy wspomnieć o sposobie rozgrywania finałów i zmian na przestrzeni lat. Dodatkowo trzeba przypomnieć, że zakończone Mistrzostwa były już 66 w historii.

– 1948-1954 – rozgrywki po patronatem FIFA i do lat 18 (z wyjątkiem roku 1952, wtedy do 19).

– 1955-1956 – rozgrywki przejęła UEFA (do lat 18), ale rozgrywano tylko mecze w grupach.

– 1957-1962 – rozgrywki U18, bez rozgrywania eliminacji (stąd też np. występ reprezentacji miasta Braszów, tak by skompletować jedną z grup w finałach).

– 1963-1979 – rozgrywki pod egidą UEFA, ale wciąż nieoficjalne ME U-18.

– 1980-2000 – w 1980 roku UEFA oficjalnie przyznała tytuł ME U-18 dla zwycięzcy finałów. W 1986 roku zmniejszono liczbę finalistów do 8 (grano systemem pucharowym), a od roku 1993 wprowadzono fazę grupową.

– 2001-2017 – w 2001 UEFA zmieniła kategorie wiekowe, przekształcając U-18 w U-19, ale kontynuując tradycje.

Patrząc na wcześniejsze zestawienia, chyba nie jest niespodzianka, że liderem jest Anglia, która minimalnie wyprzedza Hiszpanię. Warto też zwrócić uwagę na liczbę finalistów (równo 50). Wynika to z tego, że co roku finały odbywają się w innych krajach (wiele z nich nie awansowałoby nigdy do finału, gdyby nie bycie gospodarzem – Cypr, Liechtenstein, Estonia, Albania itd.) no i przez wiele lat w finałach grali wszyscy, którzy się zgłosili.

 

  1. Niemcy bilans łącznie z Republiką Federalną Niemiec do 1992 i następnie Zjednoczonych Niemiec
  2. Czechosłowacja bilans do 1992, w kolejnych mistrzostwach osobno bilans Czech i Słowacji
  3. ZSRR bilans do 1992, w kolejnych mistrzostwach osobno bilans powstałych w wyniku rozpadu ZSRR federacji (w tym Rosji)
  4. Jugosławia bilans do lata 1992, w kolejnych latach bilans osobny dla poszczególnych federacji
  5. Serbia bilans od 1994 roku – w latach jako 1994-2004 Federalna Republika Jugosławii, następnie do 2006 roku jako Serbia i Czarnogóra i od 2007 jako Serbia
  6. Protektorat Saary – po referendum w 1956 roku, od 1957 kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec.
  7. Argentyna dwukrotnie zaproszona w 1953 i 1954
  8. W 1962 roku w celu uzupełnienia liczby zespołów do liczby podzielnej przez 4 (tyle drużyn w każdej grupie) do turnieju dopuszczono reprezentacje U’19 miasta Braszow (gospodarza imprezy)
MARIUSZ ŚWIERCZYŃSKI

Zachęcamy do polubienia nas na FACEBOOKU, a także obserwacji na TWITTERZE i INSTAGRAMIE.

Mariusz Świerczyński
O Mariusz Świerczyński 28 artykułów
Były bramkarz łódzkiego Startu, członek Zarządu Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Historyków i Statystyków Piłki Nożnej. Z wykształcenia ekonomista-informatyk absolwent Uniwersytetu Łódzkiego. Z zamiłowania kibic polskiej i europejskiej piłki nożnej uwielbia ją oglądać, ale też bez statystyki nie wyobraża sobie życia. Współautor „60 lat minęło, czyli Gwardia Warszawa w europejskich pucharach”
  • Gwidon Naskrent

    W tabelce jest Breszow zamiast Braszow.