Futbolowe rekordy i ciekawostki – część 4

Oto kolejna część zestawienia ciekawostek i rekordów. Tym razem między innymi o dwucyfrowych wynikach w rozgrywkach różnego szczebla, bramkarzach weteranach, czy najstarszym rekordzie strzeleckim, który utrzymuje się w jednej z europejskich lig.

Tutaj możesz przejść do pierwszej części, tutaj do drugiej, a tu do trzeciej. 

#76
Pięciu piłkarzy w historii zostało wykluczonych z gry w finałowym meczu Mistrzostw Świata. Pierwszym z nich był Argentyńczyk Pedro Monzon, który został ukarany czerwoną kartką w finale z RFN w 1990. W tym samym meczu jego rodak, Gustavo Dezotti trzy minuty przed końcem spotkania również ujrzał czerwony kartonik. W finale MŚ 1998 Francuz Marcel Desailly zobaczył dwie żółte kartki i został odesłany do szatni. „Najbardziej znaną” czerwoną kartkę w finale MŚ obejrzał w 2006 roku Zinedine Zidane, który „z byka” potraktował Marco Materazziego. Ostatnią czerwoną kartkę w finale MŚ obejrzał John Heitinga w 2010 roku.

#77
Legendarny Garrincha zakończył karierę reprezentacyjną w 1966 roku po przegranej Brazylii z Węgrami na Mistrzostwach Świata w Anglii. Może się to wydawać niebywałe, ale był to jedyny mecz przegrany przez Canarinhos, gdy na boisku grał Garrincha! Wspaniały skrzydłowy reprezentacji Canarinhos legitymuje się rewelacyjnym bilansem spotkań w reprezentacji. Wygrał bowiem aż 43, zremisował zaledwie 6 no i przegrał tylko ten jeden wspomniany mecz. Doprawdy imponujący dorobek!

#78
W sezonie 1989/90 wszystkie trzy europejskie puchary zdobyły kluby włoskie. W Pucharze Europejskich Mistrzów Krajowych w finale AC Milan pokonał Benfikę 1:0, w Pucharze Europejskich Zdobywców Pucharów Sampdoria zwyciężyła z Anderlechtem 2:0, natomiast w Pucharze UEFA Juventus FC tryumfował nad Fiorentiną 3:1 w Turynie i zremisował we Florencji 0:0. To jedyny przypadek, kiedy zespoły z jednego kraju zdobyły wszystkie trzy europejskie puchary w jednym sezonie.

#79
Ferenc Puskas jest autorem wielu strzeleckich rekordów! Jednym z nich jest liczba trafień w meczu finałowym Pucharu Europy. Tylko jemu udało się czterokrotnie pokonać bramkarza w finale. Stało się to 18 maja 1960 roku na największym stadionie Europy Hampden Park w Glasgow w obecności ponad 120 tys. widzów! Real Madryt pokonał wówczas Eintracht Frankfurt 7:3, a oprócz Węgra trzy bramki na swoim koncie zapisał wówczas Argentyńczyk di Stefano!

#80
Portugalczyk Cristiano Ronaldo i Francuz Michel Platini to rekordziści w liczbie trafień na EURO (9). Pierwszy z nich strzelał jednak swoje bramki w czterech turniejach (jako jedyny w historii), natomiast Francuz uczynił to podczas jednej imprezy (również rekord).

#81
Jörn Andersen podczas swojego pobytu w Eintrachcie Frankurt w 1990 roku zdobył koronę króla strzelców. Norweg był pierwszym obcokrajowcem, który mógł poszczycić się tym tytułem w Bundeslidze. Zdobył 18 bramek. Kolejnymi obcokrajowcami, którzy zdobywali koronę króla strzelców w Niemczech byli:

  • Anthony Yeboah – Ghana – Eintracht – 20 bramek – 1993 rok;
  • Anthony Yeboah – Ghana – Eintracht – 18 – 1994 rok;
  • Sergej Barbarez – Bośnia – Hamburg – 22 – 2001 rok;
  • Ebbe Sand – Dania – Schalke – 22 – 2001 rok;
  • Marcio Amoroso – Brazylia – BVB – 18 – 2002 rok;
  • Thomas Christiansen – Hiszpania – Bochum – 21 – 2003 rok;
  • Giovane Élber – Brazylia – Bayern – 21 – 2003 rok;
  • Ailton – Brazylia – Werder – 28 – 2004 rok;
  • Marek Mintal – Słowak – Norymberga – 24 – 2005 rok;
  • Theofanis Gekas – Grecja – Bochum – 20 – 2007 rok;
  • Luca Toni – Włochy – Bayern – 24 – 2008 rok;
  • Grafite – Brazylia – Wolfsburg – 28 – 2009 rok;
  • Edin Džeko – Bośnia – Wolfsburg – 22 – 2010 rok;
  • Klaas-Jan Huntelaar – Holandia – Schalke 29 – 2012 rok;
  • Robert Lewandowski – Polska – BVB – 20 – 2014 rok;
  • Robert Lewandowski – Polska – Bayern – 30 – 2016 rok.
  • Pierre-Emerick Aubameyang – Gabon- BVB – 31 – 2017 rok.

#82
Dotychczas w Pucharze/Lidze Mistrzów odnotowano 11 wyników dwucyfrowych :

1955/56 – Manchester United – RSC Anderlecht 10:0;
1962/63 – Ipswich Town – Floriana FC 10:0;
1965/66 – Benfica – Stade Dudelange 10:0;
1966/67 – Haka Valkeakoski – RSC Anderlecht 1:10;
1969/70 – Feyenoord Rotterdam – KR Reykjavik 12:2;
1969/70 – Leeds United – Lyn Oslo 10:0;
1970/71 – Borussia Mönchengladbach – EPA Larnaka 10:0;
1973/74 – Dinamo Bukareszt – Crusaders FC 11:0;
1979/80 – Ajax Amsterdam – Omonia Nikozja 10:0;
1980/81 – Liverpool FC – OPS Oulu 10:1;
2011/12 – HJK Helsinki – Bangor City 10:0.

#83
Oto dwucyfrówki w Pucharze Europejskich Zdobywców Pucharów.

1961/62 Ujpesti Dozsa – Floriana FC 10:2;
1963/64 Sporting Lizbona – Apoel Nikozja 16:1;
1964/65 Sparta Praga – Anorthosis Famagusta 10:0;
1965/66 Reipas Lahti – Honved Budapeszt 2:10;
1967/68 Aberdeen FC – KR Reykjavik 10:0;
1968/69 Dunfermline FC – Apoel Nikozja 10:1;
1969/70 Lierse SK – Apoel Nikozja 10:1;
1971/72 Chelsea FC – Jeunesse Hautcharage 13:0;
1973/74 Malmö FF – Pezoporikos Larnaka 11:0;
1974/75 Liverpool FC – Strømsgodset IF 11:0;
1974/75 PSV Eindhoven – Ards Newtonards 10:0;
1976/77 Lewski-Spartak Sofia – Reipas Lahti 12:2;
1982/83 Swansea City – Sliema Wanderers 12:0;
1983/84 Rangers FC – Valletta FC 10:0;
1994/95 Maribor Branik – Norma Tallinn 10:0;
1997/98 Roda JC Kerkrade – Hapoel Beer Szewa 10:0.

16:1 Sportingu z Apoelem to najwyższy wynik w całej historii europejskich pucharów.

#84
Ostatnia część dwucyfrówek w europejskich pucharach. Tym razem Puchar Miast Targowych i Puchar UEFA:

1965/66 1.FC Köln – US Lukxembourg 13:0;
1969/70 Liverpool FC – Dundlak FC 10:0;
1972/73 US Rumelange – Feyenoord 0:12;
1976/77 Derby County – Finn Harps 12:0;
1977/78 AZ Alkmaar – Red Boys Differdange 11:1;
1983/84 Austria Wiedeń – Aris Bonnevoie 10:0;
1983/84 Bayern Monachium – Anorthosis Famagusta 10:0;
1983/84 Rabat Ajax – Inter Bratysława 0:10;
1984/85 Ajax Amsterdam – Red Boys Differdange 14:0;
1999/2000 CE Principat – Viking Stavanger 0:11;
2000/01 Constel-lacio – Rayo Vallecano 0:10.

#85
Włoch Gianluigi Buffon oraz Hiszpan Iker Casillas to jedyni bramkarze, którym udało się obronić trzy rzuty karne podczas konkursów jedenastek na EURO. Włoch bronił skutecznie na trzech imprezach (jako jedyny w historii – 2008, 2012 i 2016) natomiast Hiszpan popisał się dwukrotnie skuteczną interwencją w 2008 roku dwukrotnie i raz w 2012.

#86
W historii europejskich pucharów 17. krotnie dochodziło do rozgrywek rzutów karnych. Dotychczas 11 razy górą były nasze drużyny. 6-krotnie musieliśmy schodzić z murawy pokonani.
Oto pełny wykaz tych rozgrywek.

1974/75 Gwardia Warszawa-FC Bologna 2-1,1-2 karne 5-3;
1975/76 Stal Mielec-Carl Zeiss Jena 1-0,0-1 karne 3-2;
1976/77 Wisła Kraków-RWD Molenbeek 1-1,1-1 karne 4-5;
1980/81 Widzew Łódź-Juventus 3-1,1-3 karne 4-1;
1988/89 Lech Poznań-FC Barcelona 1-1,1-1 karne 4-5;
1994/95 GKS Katowice-Aris Saloniki 1-0,0-1 karne 4-3;
1995/96 GKS Katowice-Ararat Erewań 2-0,0-2 karne 4-5;
1995/96 Widzew Łódź-Czornomorec Odessa 1-0,0-1 karne 5-6;
1999/2000 Widzew Łódź-Liteks Łowecz 4-1,1-4 karne 3-2;
2000/01 Wisła Kraków-Real Saragossa 4-1,1-4 karne 4-3;
2003/04 Wisła Kraków-Valerenga Oslo 0-0,0-0 karne 3-4;
2004/05 Amica Wronki-Honved Budapeszt 1-0,0-1 karne 5-4;
2007/08 GKS Bełchatów-Ameri Tbilisi 2-0,0-2 karne 4-2;
2009/10 Lech Poznań-Club Brugge 1-0,0-1 karne 3-4;
2010/11 Lech Poznań-Inter Baku 0-1,1-0 karne 9-8;
2011/12 Śląsk Wrocław-Łokomotiw Sofia 0-0,0-0 karne 4-3;
2016/17 Zagłębie Lubin-Partizan Belgrad 0-0,0-0 karne 4-3.

#87
Selekcjoner reprezentacji Niemiec Joachim Löw jest rekordzistą pod względem prowadzonych spotkań na EURO. W sumie prowadził ich 17. W 2008 – 6 (wicemistrzostwo), 2012 – 5 (półfinał) i 2016 – 6 (półfinał). Bilans meczów: 11 zwycięstw, 2 remisy i 4 porażki; bramki: 27 zdobytych i 16 straconych.

#88
Rekordzistą pod względem prowadzonych spotkań na mistrzostwach świata jest Niemiec Helmut Schön, który prowadził rodzimą reprezentację na czterech mundialach, w 1966 – 6 spotkań (srebrny medal), 1970 – 6 meczów (brązowy medal), 1974 – 7 spotkań (złoty medal), 1978 – 6 meczów. Razem 25 prowadzonych spotkań – 16 zwycięstw, 5 remisów i 4 porażki. Bramki zdobyte: 55, stracone: 25

#89
Legendarny bramkarz z Irlandii Północnej — Pat Jennings jest autorem rekordu liczby występów dla reprezentacji swojego kraju. W okresie 15 maja 1964 – 12 czerwca1986 rozegrał ich dokładnie 119. Co ciekawe to najstarszy rekord wszystkich reprezentacji zrzeszonych w UEFA, przetrwał już ponad 30 lat! Więcej o tym przeczytasz w tym miejscu.

#90
Najbardziej utytułowanymi piłkarzami w historii naszej reprezentacji są Marek Kusto, Grzegorz Lato, Andrzej Szarmach i Władysław Żmuda. Tylko tej czwórce udało się zdobyć dwa brązowe medale na MS (w 1974 zdobyliśmy medal… srebrny, ale wynikało to jedynie z dziwacznego podejścia w kwestii przyznawanych medali — przyjęto wówczas następujące rozwiązanie:
1. miejsce medal ZŁOTY,
2. medal POZŁACANY,
3. medal SREBRNY
4. medal BRĄZOWY.
Z punktu widzenia czysto logicznego w świecie sportu przyznawane są trzy medale, a dla trzeciego miejsca przewidziany jest medal brązowy).

W zestawieniu nie uwzględniliśmy Igrzysk Olimpijskich. Ich znaczenie w świecie zawodowego sportu było marginalne, a impreza miała charakter mistrzostw krajów socjalistycznych… Obecnie na igrzyskach olimpijskich grają drużyny młodzieżowe, co jeszcze bardziej obniża znaczenie tej imprezy. W poważnej piłce liczą się dwie imprezy na szczeblu reprezentacyjnym — mistrzostwa świata i Europy. Wracając do naszej najlepszej czwórki, każdy z nich miał inny wkład w wielkie sukcesy odniesione przez naszą reprezentację. Warto przypomnieć udział każdego z nich w zdobyciu dwóch brązowych medali na MS.

Marek Kusto

rezerwowy na MS 1974 (nie grał w ogóle w eliminacjach);
1982 – grał tylko w finałach – 3 spotkania (łącznie 56 minut);

Grzegorz Lato

1974 – eliminacje (2 mecze / 180 minut), finały (7 / 630);
1982 – eliminacje (2 / 180), finały (7 / 630);

Andrzej Szarmach

1974 – tylko finały (6 / 428);
1982 – eliminacje (2 / 98), finały (2 / 154);

Władysław Żmuda

1974 – tylko finały (7 / 630);
1982 – eliminacje (3 / 270), finały (7 / 630);

#91
Włodzimierz Lubański jest autorem wielu futbolowych rekordów. Jednym z nich jest liczba strzelonych bramek w finałach Pucharu Polski. Legendarny Włodek strzelił ich aż 9 w pięciu swoich meczach finałowych w latach 1966-1972. Jedynie w pierwszym finale w roku 1966 nie zaliczył trafienia. Następny w tej klasyfikacji jest Ernest Pohl z „zaledwie” 6 bramkami na koncie. Poniżej wykaz meczów finałowych, w których wystąpił nasz legendarny napastnik i jego dokonania strzeleckie. Należy zwrócić uwagę na rok 1972, w którym Włodek strzelił aż 4 bramki w meczu finałowym, co do dzisiaj jest rekordem!

1966 – Poznań – Legia Warszawa 1:2 – bez bramki
1968 – Chorzów – Ruch Chorzów 3:0 – 3 bramki
1969 – Łódź – Legia Warszawa 2:0 – 1 bramka
1970 – Chorzów – Ruch Chorzów 3:1 – 1 bramka
1972 – Łódź – Legia Warszawa 5:2 – 4 bramki!

Czołówkę tej ciekawej klasyfikacji znajdziecie tutaj.

#92
Najmłodszym zdobywcą Superpucharu Europy jest Walijczyk Ryan Giggs, który w 1991 roku sięgnął po to trofeum z Manchesterem United, mając 17 lat i 355 dni. Trzynaście lat później Włoch Amadeo Carboni z Valencii został najstarszym zdobywcą Superpucharu  w historii, mając 39 lat i 143 dni. Więcej o tych i podobnych rekordach przeczytasz tutaj

#93
Sześć klubów dzięki zdobyciu Pucharu UEFA zakwalifikowało się do rozgrywek w Europie na następny sezon, a nie uzyskali takiego przywileju poprzez miejsce w rodzimej lidze.

  • Tottenham Hotspur 1971/72, 6 miejsce w lidze;
  • Borussia M’Gladbach 1978/79, 10 miejsce w lidze;
  • Eintracht Frankfurt 1979/80, 9 miejsce w lidze;
  • Tottenham Hotspur 1983/84, 8 miejsce w lidze;
  • Bayer Leverkusen 1987/88, 8 miejsce w lidze;
  • Inter Mediolan 1993/94, 13 miejsce w lidze;
  • Schalke Gelsenkirchen 1996/97, 12 miejsce w lidze.

#94
Najdłużej panującym rekordem strzeleckim wszystkich reprezentacji zrzeszonych w UEFA jest rekord Poula Nielsena, który 21 czerwca 1925 strzelił swoją 52 bramkę dla reprezentacji Danii. Wiele lat później, dokładnie 24. czerwca 2010 rekord ten zdołał wyrównać Jon Dahl Tomasson. Nikomu jednak w całej historii duńskiej reprezentacyjnej piłki nie udało się dotychczas pobić tego rekordu… Ma on więc w tej chwili ponad… 92 lata! Więcej o tym przeczytasz tutaj.

#95
Na turnieju olimpijskim w 2016 roku pojawili się egzotyczni piłkarze z Fidżi… i zainkasowali dwucyfrówkę z Niemcami, pierwszą na igrzyskach od 1964 roku. Poniżej pełna lista wyników (bez uwzględniania meczów w tzw. turniejach pocieszenia):

1908 Dania – Francja 17:1;
1908 Wielka Brytania – Szwecja 12:1;
1928 Argentyna – USA 11:2;
1928 Włochy – Egipt 11:3;
1948 Szwecja – Korea Płd 12:0;
1952 Jugosławia – Indie 10:1;
1964 Egipt – Korea Płd 10:0;
2016 Niemcy – Fidżi 10:0.

#96
Różnego kalibru zespoły reprezentujące Polskę na turniejach olimpijskich rozegrały jak dotąd 28 meczów (bilans 17-3-8, bramki 69:39). Z tego 16 meczów po latach zaliczono reprezentacji A jako oficjalne, 6 jako nieoficjalne, 6 rozegrała reprezentacja młodzieżowa. Najwięcej występów zaliczył Kazimierz Deyna, który jako jedyny zagrał we wszystkich meczach igrzysk w Monachium i Montrealu — łącznie 12. Szymanowski, Ćmikiewicz i Gorgoń na boisko wybiegali 11 razy. „Kaka” przewodzi również w klasyfikacji strzelców z 9 golami (8 w 1972 i korona króla strzelców oraz 1 w 1976), przed Juskowiakiem i Gadochą – 7 goli. Najwyższe zwycięstwo to 6:1 z Australią w 1992, najwyższa porażka – 0:5 w debiucie z Węgrami w 1924. Najwięcej goli padło w meczu z Wielką Brytanią w 1936 (5:4).

#97
Mauricio Baldivieso jest najmłodszym piłkarzem w historii, który zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywkowej w swoim kraju. 19 lipca 2009 roku, trzy dni przed swoimi trzynastymi urodzinami zadebiutował w barwach boliwijskiej Aurory w spotkaniu przeciwko La Paz. Wbiegł na murawę dziewięć minut przed końcowym gwizdkiem, przy stanie 0-1. Co ciekawe, trenerem Aurory był w tym czasie ojciec Mauricio, Julio Cesar, uczestnik MŚ 1994.

#98
Ernest Pohl jest nie tylko rekordzistą w liczbie strzelonych bramek w ekstraklasie – 186, ale również ma na koncie największą liczbę tytułów mistrzowskich – 10! Poniżej dorobek wielkiego asa polskiej piłki w naszej ekstraklasie.

1954 – Legia Warszawa – 20 spotkań / 13 bramek;
1955 – Legia Warszawa – 14 / 12 – Mistrzostwo;
1956 – Legia Warszawa – 21 / 18 – Mistrzostwo;
1957 – Górnik Zabrze – 12 / 11 – Mistrzostwo;
1958 – Górnik Zabrze – 13 / 7;
1959 – Górnik Zabrze – 21 / 21 – Mistrzostwo;
1960 – Górnik Zabrze – 20 / 10;
1961 – Górnik Zabrze – 24 / 24 – Mistrzostwo;
1962 – Górnik Zabrze – 11 / 12;
1962/63 – Górnik Zabrze – 20 / 12 – Mistrzostwo;
1963/64 – Górnik Zabrze – 25 / 13 – Mistrzostwo;
1964/65 – Górnik Zabrze – 25 / 16 – Mistrzostwo;
1965/66 – Górnik Zabrze – 21 / 15 – Mistrzostwo;
1966/67 – Górnik Zabrze – 17 / 2 – Mistrzostwo.

RAZEM – 14 sezonów, 10 mistrzostw Polski, 264 spotkań i 186 strzelonych bramek! Zaiste rewelacyjne statystyki, które jeszcze wiele lat nie zostaną pobite!

#99
Najwięcej zwycięstw w międzynarodowych rozgrywkach reprezentacyjnych ma Jose Nasazzi. Ten legendarny obrońca pochodzący z Urugwaju, zdobył mistrzostwo świata na pierwszym Mundialu w swoim kraju w 1930 roku. Wcześniej dwukrotnie sięgnął po złoto olimpijskie (w 1924 i 1928). Do tego dodać trzeba również czterokrotne zwycięstwo w COPA AMERICA (1923, 1924, 1926 i 1935). Ma więc na swoim koncie SIEDEM zwycięstw na międzynarodowym poziomie reprezentacyjnym! Pod tym względem Jose Nasazzi nie ma sobie równych do dziś!

#100
Najbardziej utytułowanym bramkarzem w historii mistrzostw świata jest Brazylijczyk Gilmar, który jako jedyny dwukrotnie sięgał po złoty medal z ekipą Canarinhos — w 1958 w Szwecji i w 1962 w Chile. Poza tym Gilmar osiągał również wielkie sukcesy w Santosie (z Pelém w składzie). Do największych z nich należą dwukrotnie zdobycie Copa Libertadores (odpowiednik Pucharu Europy w Ameryce Południowej) oraz klubowego Pucharu Świata za lata 1962 i 1963. Bez wątpienia jeden z największych asów na swojej pozycji w historii futbolu.

RAFAŁ PAWLETA

Zachęcamy do polubienia nas na FACEBOOKU, a także obserwacji na TWITTERZE , INSTAGRAMIE

Kliknij tutaj i zapisz się do naszej subskrypcji. Powiadomienia o tekstach będziesz dostawał bezpośrednio na Messengera!  

Rafał Pawleta
O Rafał Pawleta 65 artykułów
Z wykształcenia nauczyciel geografii, pasjonat dobrego, widowiskowego i efektownego futbolu bez przynależności klubowej czy reprezentacyjnej, miłośnik statystyki piłkarskiej.