Lajos Czeizler – obieżyświat z ŁKS-u

Węgierski szkoleniowiec, dla którego Łódź była jedynie pierwszym przystankiem do wielkiej kariery. Zaprzeczył tezie, że nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki i ponownie obejmował stery w Łódzkim Klubie Sportowym. W Polsce nie osiągnął zbyt wiele, biorąc jedynie pod uwagę kwestie czysto sportowe, ale jego wkład w rozwój klubu jest niepodważalny. Wychował wielu wspaniałych piłkarzy, w tym pierwszego zawodnika w historii ŁKS-u, który wystąpił na mundialu. Miał niesamowity dar w wychwytywaniu i szlifowaniu talentów. Był selekcjonerem jednej z drużyn na mistrzostwach świata w Szwajcarii. Zdobywał tytuły mistrzowskie we Włoszech, Szwecji, czy Portugalii. Trenował legendarnego Eusebio i razem z nim cieszył się z wygrania krajowych rozgrywek. Poznajcie (nie)zapomnianego trenera – Lajosa Czeizlera.

Przeczytaj także: „Łączy nas wiele, nawet śmierć. Piłkarze zamordowani w Katyniu”

 

Lajos Czejzler przyszedł na świat 5 października 1893 roku w liczącym  niespełna 11 tysięcy mieszkańców miasteczku Heves. Dziś to teren Węgier, w tamtych czasach należący do austro-węgierskiej monarchii konstytucyjnej. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w zespole MTK Budapeszt. W wolnym tłumaczeniu skrót MTK można tłumaczyć jako „Krąg Węgrów Ćwiczących Swoje Ciała”. Jest to bardzo zasłużony klub w historii węgierskiego futbolu. Został założony przez żydowskich biznesmenów, którzy poprzez sport chcieli zasymilować się z ludnością węgierską. Miał to być klub wszystkich Węgrów. W dotychczasowej historii  MTK Budapeszt może pochwalić się zdobyciem 23 tytułów mistrzowskich. Następnym klubem w karierze Lajosa Czeizlera był klub Germania Wiedeń.

Węgier  zaczął odnosić sukcesy dopiero jako trener. Od dawna czuł, że fach trenerski to jego powołanie. Los pokierował go do Krakowa. Było to w latach 20.poprzedniego stulecia. Do naszego kraju trafił razem z innym słynnym węgierskim trenerem. Imre Pozsonyi, bo o nim mowa, rozpoczynał wówczas pracę w Cracovii. Z „Pasami” zdobył zresztą pierwsze  mistrzostwo Polski w 1921 roku. Co ciekawe, poprowadził  także reprezentację Polski w naszym pierwszym historycznym spotkaniu międzypaństwowym (przegrana 0:1 z Węgrami) i trenował później FC Barcelonę. Lajos Czeizler przygodę trenerską rozpoczął w innym krakowskim klubie, Jutrzence. Obu Panów łączy także inny fakt. Przed zawieszeniem butów na kołku reprezentowali barwy tego samego klubu – MTK. Imre był kapitanem budapesztańskiego zespołu.

Następnym kierunkiem dla Lajosa Czeizlera okazała się Łódź. Pierwsze (i jak się okazało później – nie ostatnie) podejście z Łódzkim Klubem Sportowym rozpoczął w 1923 roku. Węgier w znacznym stopniu przysłużył się w rozwoju sekcji młodzieżowych. Trenował wielu znakomitych piłkarzy, wychowanków, w tym późniejszych reprezentantów kraju. Jednym z podopiecznych węgierskiego szkoleniowca był Antoni Gałecki. Ełkaesiak z krwi i kości, związany z klubem od początku do końca swojej kariery. Był pierwszym zawodnikiem z alei Unii, który wziął udział w piłkarskich mistrzostwach świata. Reprezentował także nasz kraj podczas Igrzysk Olimpijskich w Berlinie w 1936 roku. Pierwszym piłkarzem ŁKS-u, który wystąpił z orzełkiem na piersi był Wawrzyniec Cyl, także grający w drużynie Czeizlera.

Nacisk na grupy młodzieżowe przynosił wymierne efekty. Łodzianie w krótkim czasie stworzyli młody zespół, który jak na tamte lata grał naprawdę ciekawą, techniczną piłkę. Zaangażowanie Czeizlera wykraczało jednak daleko poza futbol. To w głównej mierze dzięki jego inicjatywie powstała sekcja tenisa stołowego w Łódzkim Klubie Sportowym.

ifk_1946_04
Mistrzowie Szwecji 1946. Trener stoi pierwszy od lewej, Nordhal jest czwarty.

Przygoda Lajosa z klubem przy alei Unii trwała trzy lata. W 1927 roku Węgier wyemigrował do Włoch, gdzie trenował grające wówczas w niższych klasach rozgrywkowych – Udinese, Faenzę i rezerwy Lazio.  Na Półwyspie Apenińskim przebywał do 1935 roku. Następnie powrócił na jeden sezon do Łodzi. Pewnym jest, że w latach czterdziestych udał się do Szwecji, gdzie z powodzeniem kontynuował karierę trenerską. W Skandynawii przyszedł czas na pierwsze znaczące sukcesy. Z drużyną IFK Norrkoping w latach 1942-1948 zdobył aż pięć tytułów mistrzowskich. Dołożył do tego dwa puchary krajowe. To właśnie pod jego skrzydłami rozwinęli się Nils Liedholm i Gunnar Nordahl, piłkarze znani przede wszystkim z występów w AC Milan. Cała trójka spotka się zresztą później we włoskim zespole, ale cytując Pana Wołoszańskiego „nie uprzedzajmy faktów”.

W 1949 Czeizler powrócił do Włoch, gdzie objął posadę trenera Milanu. Doprowadził rosso-nerich do upragnionego mistrzostwa w 1951 roku, na które kibice czekali od 1907(!) roku. Sukces nie uszedł uwadze włoskiej federacji, która zaproponowała Węgrowi posadę. Miał on poprowadzić Italię podczas mistrzostw świata w Szwajcarii w 1954 roku. Był pierwszym zagranicznym dyrektorem sportowym w historii włoskiej reprezentacji. Warto nadmienić, że był to pierwszy mundial pokazywany przez telewizję. Nie licząc jednego spotkania z 1938 roku (Polska-Brazylia), był to także pierwszy turniej transmitowany przez Polskie Radio. Jak możemy przeczytać w książce Pana Stefana Szczepłka „ Moja historia futbolu”, podczas pierwszego relacjonowanego mundialu doszło do bardzo niecodziennej sytuacji. Nasi dwaj komentatorzy – Tadeusz Pyszkowski i Witold Dobrowolski spóźnili się na finał (znany jako „cud w Bernie”).Jeden z obecnych na stadionie polskich publicystów Edmund Osmańczyk,  spostrzegłszy się, że nikogo nie ma na stanowisku przeznaczonym dla polskich komentatorów, podbiegł do kabiny i zaczął relację przed przybyciem pracowników Polskiego Radia.

Boniperti, Czeizler e Frignani
Lajos Czeizler ze swoimi podopiecznymi z reprezentacji Włoch: Bonipertim i Frignanim.

Wyzwanie niestety przerosło Lajosa Czeizlera. Włosi zakończyli udział w turnieju już po fazie grupowej. Zajęli trzecie miejsce w swojej grupie (za Anglią i gospodarzami – Szwajcarią) i odpadli z turnieju. Nie przeszkodziło to jednak trenerowi w kontynuowaniu kariery we Włoszech. Z powodzeniem trenował kolejne zespoły – Sampdorię i Fiorentinę. Z drugim z wymienionych zespołów zdobył krajowy puchar.

W 1963 roku Węgier wyjechał do Portugalii, gdzie objął stanowisko trenera w słynnej Benfice. W tamtym czasie był to jeden z najlepszych klubów w Europie, który zdobywał Puchar Mistrzów w 1961 i 1962 roku. Największą gwiazdą zespołu był legendarny Eusebio. Lajosowi Czeizlerowi udało się z Portugalczykami dwukrotnie zdobyć dublet na krajowym podwórku – mistrzostwo i puchar. Ustanowił również rekord 103 bramek w 26 spotkaniach ligowych.

FR007
Już jako trener Benfiki.

Lajos Czeizler to postać wybitna, która swoją karierę trenerską rozpoczęła w Polsce. Jego wpływ na rozwój Łódzkiego Klubu Sportowego jest niezaprzeczalny. Pomimo faktu, iż nie spędził w klubie przy alei Unii zbyt wiele czasu, darzył go sentymentem. Może świadczyć o tym chociażby to, że w trakcie swojego pobytu w szwedzkim IFK Norrkoping odwiedził Łódź. Przyjechał z drużynami piłkarskimi i hokejowymi, które rozegrały u nas pokazowe mecze. Stworzenie sekcji tenisa stołowego i poważne podejście w kwestii szkolenia młodzieży to także jego zasługa. Lajos Czeizler zmarł w 1969 roku.

KAMIL KIJANKA

 

 

 

 

Kamil Kijanka
O Kamil Kijanka 15 artykułów
Radioholik i futbolomaniak. Student Finansów i Rachunkowości