Puchar Mistrzów 1956/57 – statystycznie

Czas czytania: 10 m.
0
(0)

Przygotowaliśmy dla Was drugą część cyklu statystycznego, opisującego rozgrywki Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych. Jeśli zastanawia cię, jak radził sobie najlepsze drużyny Europy w drugiej edycji protoplasty Ligi Mistrzów, to dobrze trafiłeś.

Sezon 1956/1957 był drugim sezonem europejskich rozgrywek nazwanych Pucharem Europejskich Mistrzów Krajowych. Obrońcą trofeum był Real Madryt. Do turnieju dołączyły kluby z Bułgarii, Czechosłowacji, Luksemburga, Rumunii i Turcji oraz Anglii. Zabrakło przedstawiciela z Protektoratu Saary, który został włączony do RFN. Zwolnione miejsce zajął obrońca tytułu, czyli Real Madryt. Tym samym Hiszpania miała dwóch uczestników.

Komplet uczestników wyglądał następująco:

  • obrońca trofeum i brązowy medalista mistrzostw Hiszpanii sezonu 1955/1956, czyli Real Madryt (Hiszpania)
  • mistrzowie krajowi sezonu 1955/1956 czyli Aarhus GF (Dania), AC Fiorentina (Włochy), Athletic Bilbao (Hiszpania), Borussia Dortmund (RFN), FK Crvena Zvezda (Jugosławia), FC Porto (Portugalia), Grasshopper Club Zurich (Szwajcaria), IFK Norrkoping (Szwecja), Manchester United (Anglia), OGC Nice (Francja), Rangers FC (Szkocja), Rapid JC Heerlen (Holandia), Rapid Wiedeń (Austria), RSC Anderlecht (Belgia), Spora Luksemburg (Luksemburg),
  • mistrzowie krajowi sezonu 1955 czyli Budapest Honved (Węgry), CDNA Sofia (Bułgaria), Dinamo Bukareszt (Rumunia), Legia Warszawa (Polska), UNV Slovan Bratysława (Czechosłowacja)
  • drużyna wybrana przez krajową federację czyli Galatasaray SK (Turcja) – w Turcji nie istniały wówczas rozgrywki ligowe.

Pierwszy mecz rozegrano 1 sierpnia 1956 r. w Dortmundzie w obecności 20.000 widzów między Borussią a Sporą Luksemburg (4:3). Pierwszego gola w tym sezonie zdobył w 25 minucie meczu Luksemburczyk Boreux (Spora). Łącznie w całym sezonie rozegrano 44 mecze, strzelono 170 goli (średnio 3,86 gola na mecz) i wystąpiło 304 piłkarzy.  Największą frekwencję odnotowano na dwóch domowych meczach Realu – półfinał z Manchesterem United (3:1) i finał z ACF Fiorentina (2:0). Mecze te przyciągnęły 120.000 widzów.

Z ciekawostek warto odnotować, że w meczu rozegranym 24 października 1956 r. w meczu Slovan – Grasshopper Club (1:0) padła dwusetna bramka w rozgrywkach. Zdobył ją w 20 min. Słowak Anton Moravcik (Slovan).

Mecz finałowy odbył się 30 maja 1957 r. w Madrycie na stadionie Santiago Bernabeu. Naprzeciw siebie stanęły drużyny Realu Madryt i ACF Fiorentina. Real triumfował po raz drugi w historii rozgrywek, pokonując włoską drużynę 2:0. Bramki zdobyli Argentyńczyk Di Stefano (z rzutu karnego) i Hiszpan Gento. Zwycięski skład Realu to Juanito Alonso, Rafael Lesmes, Marquitos, Torres Pastor, Raymond Kopa, Gento, Miguel Munoz, Hector Rial, Zarraga, Mateos i Alfredo Di Stefano. Trenerem Realu był Argentyńczyk Luis Carniglia. Trzeba dodać, że Carniglia prowadził Real tylko w 2 meczach, a wcześniej był trenerem Hiszpanów był Jose Villalonga.  

Królem strzelców z dorobkiem 9 goli został zawodnik Manchesteru – Anglik Dennis Viollet.

Drugi triumf Realu pozwolił tej drużynie na start w kolejnych rozgrywkach Pucharu Mistrzów w sezonie 1957/1958 w roli obrońcy trofeum.

Puchar Mistrzów 1956/1957 – uczestnicy:

LP.KlubSiedziba klubuKrajIlość startów klubu w PMIlość startów kraju w PMUwagi
1Aarhus GFAarhusDania22 
2AC FiorentinaFlorencjaWłochy12AC Fiorentina, od 2002 – Florentia Viola, od 2003 ACF Fiorentina
3Athletic BilbaoBilbaoHiszpania12 
4Borussia DortmundDortmundRepublika Federalna Niemiec12 
5Budapest Honved SEBudapesztWęgry12Budepesti Honved SE, od 1991 – Kispest-Honved FC, od 1996 – Kispest-Honved Football Club, od 2003 – Budapest Honved Futball Club
6CDNA SofiaSofiaBułgaria11CDNA Sofia, od 1962 – CSKA Czerweno Zname Sofia (po fuzji z Czerweno Zname Sofia), od 1968 – CSKA Septemwrijsko Zname Sofia (po fuzji z Septemwri Sofia), od 1985 – CFKA Sredec Sofia, od 1989 – CSKA Sofia
7Crvena ZvezdaBelgradJugosławia12 
8Dinamo BukaresztBukaresztRumunia11 
9FC PortoPortoPortugalia12 
10Galatasaray SKStambułTurcja11 
11Grasshopper Club ZurichZurychSzwajcaria12 
12IFK NorrkopingNorkoepingSzwecja12 
13CWKS WarszawaWarszawaPolska12CWKS Warszawa, od 1957 – Legia Warszawa, od 1997 Legia-Daewoo Warszawa, od 2001 – Legia Warszawa
14Manchester UnitedManchesterAnglia11 
15OGC NiceNiceaFrancja12 
16Rangers FCGlasgowSzkocja12 
17Rapid JC Heerlen Holandia12Rapid JC Heerlen, od 1962 – Roda JC Kerkrade (fuzja Rapid JC Heerlen i Roda Sport)
18Rapid WiedeńWiedeńAustria22 
19Real MadrytMadrytHiszpania22 
20RSC AnderlechtAnderlechtBelgia22Royale SC Anderlechtois, od 1984 – Royal SC Anderlecht, od 2002 – RSC Anderlecht
21Spora LuksemburgLuksemburgLuksemburg11Spora Luksemburg, od 2005 – Racing FC Union Letzebuerg (fuzja Spora i CS Alliance 01 i Union Sportive Luxembourg)
22UNV Slovan BratysławaBratysławaCzechosłowacja11UNV Slovan Bratysława, od 1961 – TJ Slovan CHZJD Bratysława, od 1990 – SK Slovan Bratysława

Debiutanci w rozgrywkach (kraje): Anglia, Bułgaria, Czechosłowacja, Luksemburg, Rumunia, Turcja.

Powrót do rozgrywek: nie dotyczy

Nieobecni w rozgrywkach: Protektorat Saary.

Klasyfikacja Pucharu Mistrzów 1956/1957

Zwycięzca:

  •  Real Madryt (2)

Finalista:

  •  ACF Fiorentina (1)

Półfinaliści:

  • Crvena Zvezda
  • Manchester United (1)

Ćwierćfinaliści:

  • Athletic Bilbao (1)
  • CDNA Sofia (1)
  • Grasshopper Club Zurich (1)
  • OGC Nice (1)

Runda I (1/8 finału):

  • Borussia Dortmund (1)
  • Budapest Honved (1)
  • Dinamo Bukareszt (1)
  • IFK Norrkoping (1)
  • Rangers FC (1)
  • Rapid JC Heerlen (1)
  • Rapid Wiedeń (1)
  • UNV Slovan Bratysława (1)

Runda wstępna (1/16 finału):

  • Aarhus GF (1)
  • FC Porto (1)
  • Galatasaray SK (1)
  • Legia Warszawa (1)
  • RSC Anderlecht (1)
  • Spora Luksemburg (1)

* w nawiasie podano, który raz klub osiągnął ów poziom

Podstawowe informacje o sezonie 1956/1957

Ilość drużyn22
Ilość reprezentowanych krajów według klubów21
Rozegrane mecze44
Ilość stadionów, na których odbyły się mecze26
Ilość miast, w których odbyły się mecze23
Średnia widzów na meczach40.793
Ilość zwycięstw gospodarzy31
Ilość remisów7
Ilość porażek gospodarzy6
Ilość walkowerów
Ilość meczów na neutralnym terenie4
Ilość strzelonych goli170
Średnia goli na mecz3,86
Ilość goli z rzutów karnych9
Ilość goli samobójczych2
Ilość meczów rozstrzygniętych dogrywką
Ilość meczów rozstrzygniętych losem
Ilość meczów rozstrzygniętych rzutami karnymi
Ilość meczów rozgrywanych przez drużyny z tego samego kraju
Ilość żółtych kartek
Ilość czerwonych kartek7
Ilość piłkarzy304
Ilość zdobywców goli88
Ilość zdobywców goli z rzutów karnych9
Ilość zdobywców goli samobójczych2
Ilość zdobywców żółtych kartek
Ilość zdobywców czerwonych kartek8
Ilość reprezentowanych krajów — piłkarze26
Ilość narodowości — piłkarze28
Ilość trenerów22
Ilość reprezentowanych krajów — trenerzy16
Ilość narodowości — trenerzy16
Ilość sędziów głównych28
Ilość reprezentowanych krajów – sędziowie główni11
Ilość narodowości – sędziowie główni11

Pierwsze razy w sezonie 1956/1957

Pierwszy mecz01.08.1956 Borussia – Spora 4:3
Pierwszy gol i strzelecLuksemburczyk Marc Boreux (Spora) – 25 min, 01.08.1956 Borussia – Spora 4:3
Pierwszy zwycięski mecz gospodarzy01.08.1956 Borussia – Spora 4:3
Pierwszy przegrany mecz gospodarzy12.09.1956 Anderlecht – Manchester 0:2
Pierwszy remis19.09.1956 Aarhus – Nice 1:1
Pierwszy klasyczny hat-trickAnglik Dennis Viollet (Manchester) – 25, 38 i 44 min., 26.09.1956 Manchester – Real 3:1
Pierwszy hat-trickLuksemburczyk Marc Boreux (Spora) – 25, 34 i 88 min., 01.08.1956 Borussia – Spora 4:3
Pierwsza żółta kartkaBrak
Pierwsza czerwona kartkaPortugalczyk Virgilio Mendes (Porto) – 76 min., 26.09.1956 Athletic – Porto 3:2
Pierwszy gol z rzutu karnegoSłowak Julius Kovac (Slovan) – 30 min. na 2:0, 12.09.1956 Slovan – Legia 4:0
Pierwszy gol samobójczySerb Lazar Tasić (Crvena Zvezda) – 81 min. na 3:3 dla Rapidu JC, 01.11.1956 Rapid JC – Crvena Zvezda 3:4
Pierwszy strzelec gola dla swojej drużyny i gola samobójczego dla przeciwnikówbrak
Pierwsze rozstrzygnięcie dodatkowym trzecim meczem16.09.1956 Borussia – Spora 7:0
Pierwsze rozstrzygnięcie rzutem monetąbrak
Pierwsze rozstrzygnięcie dogrywkąbrak
Pierwsze rozstrzygnięcie rzutami karnymibrak
Pierwszy walkowerbrak
Pierwszy piłkarz grający w więcej niż 1 klubiebrak
Pierwszy trener pracujący w więcej niż 1 klubieArgentyńczyk Luis Carniglia – Nice i Real
Pierwsza zmiana zawodnikabrak
Pierwszy piłkarz z kraju niereprezentowanego w rozgrywkach2 piłkarzy: Irlandczyk Liam Whelan i Północnoirlandczyk Jackie Blanchflower (Manchester) – 12.09.1956 Anderlecht – Manchester 0:2
Pierwszy piłkarz z Ameryki Północnejbrak
Pierwszy piłkarz z Ameryki Południowej3 piłkarzy: Argentyńczycy Pancho Gonzalez, Alberto Muro i Ruben Bravo (Nice) – 19.09.1956 Aarhus – Nice 1:1
Pierwszy piłkarz z AfrykiPołudniowoafrykańczyk Johnny Hubbard (Rangers) – 24.10.1956 Rangers – Nice 2:1
Pierwszy piłkarz z Azji11 piłkarzy: Turcy* Turgay Seren, Saim Taysengil, Metin Kinay, Ergun Ercins, Isfendiyar Aciksoz, Rober Eryol, Gungur Okay, Kadri Aytac, Suat Mamat, Metin Oktay, Ali Beratligil (Galatasaray) – 26.08.1956 Dinamo – Galatasaray 3:1
Pierwszy piłkarz z Australii i Oceaniibrak

* Turcja została przyjęta do UEFA w 1962 r.

Kadra klubów wg narodowości w sezonie 1956/1957

Kluby — narodowości piłkarzy i trenerów:

KlubKrajPiłkarzeKrajowiObcokrajowcyTrenerzy
Aarhus GFDania111101 – Dania
AC FiorentinaWłochy181531 – Włochy
Athletic BilbaoHiszpania141401 – Słowacja (Czechosłowacja)
Borussia DortmundRepublika Federalna Niemiec151501 – Niemcy (RFN)
Budapest Honved SEWęgry131301 – Węgry
CDNA SofiaBułgaria121201 – Bułgaria
Crvena ZvezdaJugosławia15 *1501 – Serbia (Jugosławia)
Dinamo BukaresztRumunia191901 – Rumunia
FC PortoPortugalia131121 – Brazylia
Galatasaray SKTurcja131301 – Turcja
Grasshopper Club ZurichSzwajcaria151411 – Austria
IFK NorrkopingSzwecja121201 – Austria
CWKS WarszawaPolska121201 – Polska
Manchester UnitedAnglia141221 – Szkocja
OGC NiceFrancja14861 – Argentyna
Rangers FCSzkocja121021 – Szkocja
Rapid JC HeerlenHolandia111101 – Austria
Rapid WiedeńAustria151501 – Austria
Real MadrytHiszpania181531 – Hiszpania, 1 – Argentyna
RSC AnderlechtBelgia131301 – Anglia
Spora LuksemburgLuksemburg11921 – Austria
UNV Slovan BratysławaCzechosłowacja14 *1401 – Słowacja (Czechosłowacja)

* Jugosławia: Serbia – 14, Chorwacja – 1

* Czechosłowacja: Słowacja – 14

Piłkarze, trenerzy i sędziowie w sezonie 1956/1957 według narodowości i krajów

LP.NarodowośćIlość piłkarzyIlość trenerówIlość sędziów
1Hiszpania291 
2Wielka Brytania z koloniami *2523
3Rumunia191 
4Austria1655
5Jugosławia *  1611
6Niemcy *1611
7Republika Federalna Niemiec (Niemcy)1611
8Włochy1611
9Serbia (Jugosławia)1511
10Czechosłowacja *141 
11Słowacja (Czechosłowacja)141 
12Szwajcaria14 1
13Węgry141 
14Belgia13 4
15Turcja131 
16Anglia1213
17Bułgaria121 
18Polska121 
19Szwecja12  
20Dania111 
21Holandia11 3
22Portugalia11  
23Luksemburg10  
24Szkocja101 
25Francja9 4
26Argentyna61 
27Brazylia31 
28Irlandia Północna2  
29Chorwacja (Jugosławia)1  
30Irlandia1  
31Paragwaj1  
32Związek Południowej Afryki (Republika Południowej Afryki)1  
33Rosja (ZSRR)0 1
34Walia0 1
35ZSRR0 1

Piłkarze:

* Czechosłowacja: Słowacja – 14

* Jugosławia: Serbia – 15, Chorwacja – 1

* Niemcy: RFN – 16

* Wielka Brytania: Anglia – 12, Szkocja – 10, Irlandia Północna – 2, Związek Południowej Afryki – 1.

Trenerzy:

* Czechosłowacja: Czechy – 1

* Jugosławia: Serbia – 1

* Niemcy: RFN – 1

* Wielka Brytania: Anglia – 1, Szkocja – 1

Sędziowie:

* Jugosławia: Serbia – 1

* Niemcy: RFN – 1

* Wielka Brytania: – Anglia – 3

* ZSRR: Rosja – 1.

Pochodzenie piłkarzy w sezonie 1956/1957

Piłkarze z Europy — kraje niereprezentowane w rozgrywkachIrlandia: Liam Whelan (Manchester) Irlandia Północna: Billy Simpson (1929) (Rangers)Jackie Blanchflower (Manchester)
Piłkarze z AfrykiZwiązek Południowej Afryki – terytorium zależne od Wielkiej Brytanii (od 1961 r. niepodległa Republika Południowej Afryki): Johnny Hubbard
Piłkarze z Ameryki PołudniowejArgentyna: Alberto Muro (Nice)Alfredo Di Stefano (Real)Hector Rial (Real)Miguel Montouri (Fiorentina)Pancho Gonzalez (Nice)Ruben Bravo (Nice) Brazylia: Gastao (Porto)Jaburu (Porto)Julinho (Fiorentina) Paragwaj: Silvio Parodi (Fiorentina)
Piłkarze z Ameryki Północnejbrak
Piłkarze z Australii i Oceaniibrak
Piłkarze z AzjiTurcja *: Ali Beratligil (Galatasaray)Enver Ozdemir (Galatasaray)Ergun Recins (Galatasaray)Gungor Okay (Galatasaray)Isfendiyar Aciksoz (Galatasaray)Kadri Aytac (Galatasaray)Metin Kinay (Galatasaray)Metin Oktay (Galatasaray)Rober Eryol (Galatasaray)Saim Taysengil (Galatasaray)Suat Mamat (Galatasaray)Turgay Seren (Galatasaray)Unal Atay (Galatasaray)

* Turcja została przyjęta do UEFA w 1962 r.

Obcokrajowcy w klubach w sezonie 1956/1957

AC FiorentinaArgentyna: Miguel Montuori Brazylia: Julinho Paragwaj: Silvio Parodi
FC PortoBrazylia: GastaoJaburu
Grasshopper Club ZurichJugosławia (od 1992 r. Nowa Jugosławia, od 2003 r. Serbia i Czarnogóra, od 2006 r. Serbia): Branislav Vukosavljević
Manchester UnitedIrlandia: Liam Whelan Irlandia Północna: Jackie Blanchflower
OGC NiceArgentyna: Alberto MuroPancho GonzalezRuben Bravo Luksemburg: Vic Nurenberg Węgry: Joseph Ujlaki Włochy: Aleardo Nani
Real MadrytArgentyna: Alfredo Di StefanoHector Rial Francja: Raymond Kopa
Spora LuksemburgAustria: Willi Macho Republika Federalna Niemiec (od 1990 r. Niemcy): Franz Dittmann

Rekordy w sezonie 1956/1957

Rekordy klubowe:

Naj, naj, naj:

Najwięcej meczów8 – 2 kluby: Manchester United, Real Madryt
Najwięcej zwycięstw6 – Real Madryt
Najwięcej remisów3 – ACF Fiorentina
Najwięcej porażek3 – OGC Nice
Najwięcej bramek zdobytych24 – Manchester United
Najwięcej bramek straconych14 – Athletic Bilbao
Najmniej bramek zdobytych0 – RSC Anderlecht
Najmniej bramek straconych2 – IFK Norrkoping
Najlepszy bilans bramkowy(+) 12 goli – Manchester United
Najgorszy bilans bramkowy(-) 12 goli – RSC Anderlecht
Najwięcej żółtych kartek w sezoniebrak
Najwięcej czerwonych kartek w sezonie2 – kluby: FC Porto, Rangers FC
Najwięcej piłkarzy, którzy zagrali w sezonie w 1 klubie19 – Dinamo Bukareszt
Najwięcej piłkarzy krajowych w drużynie19 – Dinamo Bukareszt
Najwięcej obcokrajowców w drużynie6 – OGC Nice

Rekordy meczowe:

Najwięcej żółtych kartek w meczubrak
Najwięcej czerwonych kartek w meczu2 w 3 meczach: 26.09.1956 Athletic – Porto 3:2, 14.11.1956 Nice – Rangers 2:1, 12.12.1956 Real – Rapid Wiedeń 2:0
Najwięcej bramek w meczu10 bramek – 26.09.1956 Manchester – Anderlecht 10:0
Najwięcej bramek z rzutu karnego w meczu2 rzuty karne – 24.02.1957 CDNA – Crvena Zvezda 2:1
Najwięcej bramek samobójczych w meczu1 w 2 meczach: 01.11.1956 Rapid JC – Crvena Zvezda 3:4, 28.11.1956 Nice – Rangers 3:1
Najwyższe zwycięstworóżnica 10 bramek – 26.09.1956 Manchester – Anderlecht 10:0
Największa frekwencja120.000 widzów w 2 meczach: 11.04.1957 Real – Manchester 3:1, 30.05.1957 Real – Fiorentina 2:0
Najmniejsza frekwencja6.000 widzów – 21.11.1956 Fiorentina – Norrkoping 1:1

Rekordy piłkarskie:

Najliczniejsza narodowość piłkarzy29 – Hiszpania
Najwięcej żółtych kartek w sezonie — zawodnik
Najwięcej czerwonych kartek w sezonie — zawodnik1 kartka – 8 zawodników: Bułgar Georgi Dimitrov (CDNA), Brazylijczyk Jaburu (Porto), Portugalczyk Virgilio Mendes (Porto), Argentyńczyk Ruben Bravo (Nice), Szkot William Logie (Rangers), Szkot Bobby Shearer (Rangers), Austriak Ernst Happel (Rapid Wiedeń), Hiszpan Rafael Lesmes (Real)
Najwięcej meczów — zawodnik8 meczów – 13 zawodników: Anglik Bill Foulkes (Manchester), Anglik David Pegg (Manchester), Anglik Eddie Colman (Manchester), Anglik Johnny Berry (Manchester), Irlandczyk Liam Whelan (Manchester), Anglik Ray Wood (Manchester), Anglik Roger Byrne (Manchester), Anglik Tommy Taylor (Manchester), Argentyńczyk Alfredo Di Stefano (Real), Hiszpan Gento (Real), Francuz Raymond Kopa (Real), Hiszpan Zarraga (Real), Hiszpan Rafael Lesmes (Real)
Najwięcej minut na boisku — zawodnik720 – 12 piłkarzy: Anglik Bill Foulkes (Manchester), Anglik David Pegg (Manchester), Anglik Eddie Colman (Manchester), Anglik Johnny Berry (Manchester), Irlandczyk Liam Whelan (Manchester), Anglik Ray Wood (Manchester), Anglik Roger Byrne (Manchester), Anglik Tommy Taylor (Manchester), Argentyńczyk Alfredo Di Stefano (Real), Hiszpan Gento (Real), Francuz Raymond Kopa (Real), Hiszpan Zarraga (Real)
Najwięcej strzelonych bramek w sezonie — zawodnik9 bramek – Anglik Dennis Viollet (Manchester)

Rekordy trenerskie:

Najliczniejsza narodowość trenerów5 – Austria
Najwięcej meczów w roli trenera8 – Szkot Matt Busby (Manchester)

Rekordy sędziowskie:

Najliczniejsza narodowość sędziów głównych5 – Austria
Najwięcej prowadzonych meczów4 – 2 sędziów: Austriak Fritz Seipelt, Holender Leo Horn

Rekordy strzeleckie:

Najlepsi strzelcy — najlepsza trójka:

Ilość goliPiłkarz i klub
9Anglik Dennis Viollet (Manchester)
8Anglik Tommy Taylor (Manchester)
7Argentyńczyk Alfredo Di Stefano (Real)
Najwięcej bramek w meczu — zawodnik4 bramki – Anglik Dennis Viollet (Manchester) – 25, 38, 44 i 65 min., 26.09.1956 Manchester – Anderlecht 10:0
Najszybciej zdobyta bramka — mecz1 minuta – 2 piłkarzy: Hiszpan Joseito (Real), 12.12.1956 Real – Rapid Wiedeń 2:0, Hiszpan Merodio (Athletic) – 20.12.1956 Honved – Athletic 3:3  

Zdobywcy 3 i więcej bramek w jednym meczu:

Ilość goliPiłkarz, klub, minutyMecz
4Anglik Dennis Viollet (Manchester) – 25, 38, 44 i 65 min.,26.09.1956 Manchester – Anderlecht 10:0
3Luksemburczyk Marc Boreux (Spora) – 25, 34 i 88 min.01.08.1956 Borussia – Spora 4:3
3Niemiec Alfred Kelbassa (Borussia) – 40, 49 i 63 min.16.09.1956 Borussia – Spora 7:0
3Anglik Tommy Taylor (Manchester) – 8, 20 i 52 min.26.09.1956 Manchester – Anderlecht 10:0
3Bułgar Ivan Kolev (CDNA) – 12, 56, 63 min.17.10.1956 CDNA – Dinamo 8:1
3Austriak Ernst Happel (Rapid Wiedeń) – 18, 38 i 40 min.14.11.1956 Rapid Wiedeń – Real 3:1

Miasta i stadiony

44 mecze rozegrano na 26 stadionach zlokalizowanych w 23 miastach. Najwięcej meczów odbyło się na Santiago Bernabeu w Madrycie – 5. Finał rozegrano właśnie w Madrycie na Santiago Bernabeu.

Lp.MiastoStadionKlub gospodarzaIlość meczówUwagi
1BelgradMarakanaCrvena Zvezda Belgrad1 
2BelgradStadion Jugosłowiańskiej Armii LudowejCrvena Zvezda Belgrad2 
3BilbaoSan MamesAthletic Bilbao3 
4BratysławaTehelne PoleSlovan Bratysława2 
5BrukselaStade du CentenaireBudapesti Honved1Mecz rozegrany na neutralnym terenie z uwagi na trwające powstanie węgierskie
6BukaresztStadionul 23 AugustDinamo Bukareszt2 
7DortmundRote ErdeBorussia Dortmund3 
8FlorencjaStadio Comunale Giovanni BertaACF Fiorentina3 
9GlasgowIbrox StadiumRangers FC1 
10KerkradeSportpark KaalheideRapid JC Heerlen1 
11KopenhagaIdraetsparkenAarhus GF1 
12LuksemburgStade MunicipalSpora Luksemburg1 
13MadrytSantiago BernabeuReal Madryt5W tym 1 mecz finałowy
14ManchesterMaine RoadManchester United3 
15ManchesterOld TraffordManchester United1 
16MonachiumStadion an der Grunwalder StrasseGrasshopper Club Zurich1Mecz rozegrany w RFN w ramach protestu Szwajcarii przeciw intwerwencji ZSRR na Węgrzech
17NiceaMunicipal du RayOGC Nice3 
18ParyżParc des PrincesOGC Nice1Mecz dodatkowy
19PortoEstadio das AntasFC Porto1 
20RzymStadio dei CentomilaIFK Norrkoping1Mecz rozegrany w Rzymie z uwagi na zamarznięte boisko w Szwecji
21SofiaStadion Armii BułgarskiejCDNA Sofia1 
22SofiaStadion Narodowy im. Wasyla LewskiegoCDNA Sofia1 
23StambułMithat Pasa StadionGalatasaray BK1 
24WarszawaStadion Wojska PolskiegoLegia Warszawa1 
25WiedeńPraterstadionRapid Wiedeń1 
26ZurychHardturmGrasshopper Club Zurich1 

Tabele wszech czasów – 1955-1957

Tabela wszech czasów klubowa

W dwóch edycjach rozgrywek wzięły udział 34 zespoły. Przedstawiona poniżej tabela przedstawia 20 zespoły z największą ilością rozegranych meczów. W przypadku tej samej ilości meczów o kolejności decydowała mniejsza ilość startów, a następnie większa ilość zwycięstw. Liderem został madrycki Real, który po raz drugi wygrał finał turnieju.

LP.KlubKrajIlość startówIlość meczówZWYREMPORBramki +Bramki –Piłkarze
1Real MadrytHiszpania2151113402023
2Manchester UnitedAnglia18422241214
3Stade de ReimsFrancja17421181216
4ACF FiorentinaWłochy173318618
5OGC NiceFrancja17313141214
6Rapid WiedeńAustria27214141718
7Athletic BilbaoHiszpania16411161414
8AC MilanWłochy16312191320
9Crvena ZvezdaJugosławia1631210715
10Hibernian FCSzkocja163129517
11Borussia DortmundRFN1521214815
12CDNA SofiaBułgaria1420213812
13Dinamo BukaresztRumunia1420281319
14Budapesti Voros LobogoWęgry14211161217
15PartizanJugosławia1421111916
16Slovan BratysławaCzechosłowacja142025414
17Djurgardens IFSzwecja141125517
18Grasshopper Club ZurichSzwajcaria142125615
19Aarhus GFDania2402241013
20RSC AnderlechtBelgia2410242215

Tabela wszech czasów zdobywców i finalistów wg klubów

Po dwóch edycjach dzięki kolejnemu triumfowi liderem pozostał Real Madryt.

LpKlubKrajZdobywcaFinalista
1Real MadrytHiszpania20
2Stade de ReimsFrancja01
3ACF FiorentinaWłochy01

Tabela wszech czasów występów piłkarzy

W dwóch edycjach Pucharu Mistrzów wzięło udział 498 zawodników z 34 klubów. Poniżej tabela przedstawia 18 piłkarzy z największą ilością rozegranych minut. W przypadku takiej samej ilości minut o kolejności decyduje mniejsza ilość meczów, startów, a następnie większa ilość zdobytych goli. Pierwszą dziesiątkę zdominowali piłkarze Realu.

LP.PiłkarzNarodowośćKlubIlość startówIlość minutIlość meczówIlość goliIlość ŻKIlość CzK
1Alfredo Di StefanoArgentynaReal Madryt21350151200
2GentoHiszpaniaReal Madryt2135015200
3Raymond KopaFrancjaStade de Reims, Real Madryt2135015200
4ZarragaHiszpaniaReal Madryt2135015000
5Juanito AlonsoHiszpaniaReal Madryt2126014000
6Rafael LesmesHiszpaniaReal Madryt2125214001
7Miguel MunozHiszpaniaReal Madryt2117013100
8MarquitosHiszpaniaReal Madryt2108012100
9Hector RialArgentynaReal Madryt290010700
10Tommy Taylor (1932)AngliaManchester United17208800
11Liam WhelanIrlandiaManchester United17208300
12Johnny BerryAngliaManchester United17208200
13David PeggAngliaManchester United17208100
14Bill FoulkesAngliaManchester United17208000
15Eddie ColmanAngliaManchester United17208000
16Ray WoodAngliaManchester United17208000
17Rogerr ByrneAngliaManchester United17208000
18JoseitoHiszpaniaReal Madryt27208600

Tabela wszech czasów strzelców

Po dwóch edycjach rozgrywek na liście strzelców znalazło się 146 piłkarzy oraz 4 piłkarzy z golami samobójczymi.

Poniżej tabela prezentuje 13 najskuteczniejszych piłkarzy. W przypadku tej samej ilości goli decydowała mniejsza ilość meczów i startów.

Liderem został Argentynczyk Di Stefano z Realu z 12 golami. Najwyższą skuteczność (200%) uzyskali Serb Milos Milutinović z Partizana (8 goli w 4 meczach) i Portugalczyk Valter de Castro ze Sportingu (2 gole w 1 meczu).                                                                                                                                                                   

LPPiłkarzNarodowośćKlubIlość goliIlość meczówIlość startówSkuteczność
1Alfredo Di StefanoArgentynaReal Madryt1215280%
2Dennis ViolletAngliaManchester United961150%
3Milos MilutinovićSerbia (Jugosławia)Partizan841200%
4Tommy Taylor (1932)AngliaManchester United881100%
5Hector RialArgentynaReal Madryt710270%
6Peter PalotasWęgryBudapesti Voros Lobogo641150%
7Adi PreisslerNiemcy (RFN)Borussia Dortmund651120%
8Leon GlovackiFrancjaStade de Reims67186%
9JoseitoHiszpaniaReal Madryt68275%
10ArtecheHiszpaniaAthletic Bilbao551100%
11Bora KostićSerbia (Jugosławia)Crvena Zvezda Belgrad56183%
12Jacques FoixFrancjaOGC Nice57171%
13Rene BliardFrancjaStade de Reims57171%

Tabela wszech czasów zdobywców pucharu wg piłkarzy

Po drugiej edycji rozgrywek liczba zdobywców powiększyła się o 5 piłkarzy. Wszyscy, 23 zawodnicy reprezentowali Real Madryt. Najlepszym strzelcem był Argentyńczyk Di Stefano, który powiększyl dorobek strzelecki do 12 bramek. Najwięcej występów zaliczyli Di Stefano, Gento i Zarraga – po 15.

W wymienionej grupie zawodników hiszpańskiego klubu znalazło się 3 Argentyńczyków i 1 Francuz.

LPPiłkarzNarodowośćKlubIlość triumfówIlość meczówIlość goli
1Alfredo Di StefanoArgentynaReal Madryt21512
2GentoHiszpaniaReal Madryt2152
3ZarragaHiszpaniaReal Madryt2150
4Juanito AlonsoHiszpaniaReal Madryt2140
5Rafael LesmesHiszpaniaReal Madryt2140
6Miguel MunozHiszpaniaReal Madryt2131
7MarquitosHiszpaniaReal Madryt2121
8Hector RialArgentynaReal Madryt2107
9JoseitoHiszpaniaReal Madryt286
10AtienzaHiszpaniaReal Madryt270
11MarsalHiszpaniaReal Madryt242
12BecerrilHiszpaniaReal Madryt240
13OlivaHiszpaniaReal Madryt230
14Raymond KopaFrancjaReal Madryt182
15MateosHiszpaniaReal Madryt163
16Roque OlsenArgentynaReal Madryt141
17NavarroHiszpaniaReal Madryt130
18CastanoHiszpaniaReal Madryt122
19MolownyHiszpaniaReal Madryt121
20SantistebanHiszpaniaReal Madryt120
21Torres PastorHiszpaniaReal Madryt120
22BerasaluceHiszpaniaReal Madryt110
23Perez PayaHiszpaniaReal Madryt110

Tabela wszech czasów trenerów wg ilości prowadzonych meczów

W trakcie dwóch edycji kluby prowadziło 37 trenerów. Poniżej prezentujemy listę trenerów, którzy prowadzili swój zespół w min. 4 meczach.

LPTrenerNarodowośćKlubIlość startówIlość meczów
1Jose VillalongaHiszpaniaReal Madryt213
2Luis CarnigliaArgentynaOGC Nice, Real Madryt19
3Matt BusbySzkocjaManchester United18
4Albert BatteuxFrancjaStade de Reims17
5Fulvio BernardiniWłochyAC Fiorentina17
6Ettore PuricelliUrugwajAC Milan16
7Ferdinand DaucikSłowacja (Czechosłowacja)Athletic Bilbao16
8Hugh ShawSzkocjaHibernian FC16
9Milovan CirićSerbia (Jugosławia)Crvena Zvezda Belgrad16
10Helmut SchneiderNiemcy (RFN)Borussia Dortmund15
11Aleksandar TomasevićSerbia (Jugosławia)FK Partizan14
12Angelo NiculescuRumuniaDinamo Bukareszt14
13Frank SooAngliaDjurgardens IF14
14Krum MilevBułgariaCDNA Sofia14
15Leopold StastnySłowacja (Czechosłowacja)Slovan Bratysława14
16Tibor KemenyWęgryMTK Budapeszt14
17Willi HahnemannAustriaGrasshopper Club14
18Bill GormlieAngliaRSC Anderlecht24

Tabela wszech czasów trenerów wg ilości triumfów

W trakcie dwóch edycji puchar ze swoją drużyną zdobyło 2 trenerów. Wszyscy byli trenerami Realu Madryt. W sezonie 1956/1957 drogę do zwycięstwa rozpoczął Villalonga, a w ostatnich 2 meczach Real prowadził już Carniglia.

LPTrenerNarodowośćKlubIlość triumfówIlość meczówIlość sezonów
1Jose VillalongaHiszpaniaReal Madryt2132
2Luis CarnigliaArgentynaReal Madryt121

Tabela wszech czasów sędziów głównych

W dwóch edycjach mecze prowadziło 38 sędziów. Poniższa tabela prezentuje pierwszą ósemkę z najwyższą liczbą prowadzonych meczów (minimum 3).

LpSędziaNarodowośćIlość prowadzonych meczówIlość sezonów
1Arthur EllisAnglia72
2Dean HarzicFrancja52
3Leo HornHolandia52
4Fritz SeipeltAustria41
5Albert AlsteenBelgia42
6Gottfried DienstSzwajcaria31
7Klaas SchipperHolandia32
8Ricardo PieriWłochy32

Opracował: Grzegorz Skwara

Jak bardzo podobał Ci się ten artykuł?

Średnia ocena 0 / 5. Licznik głosów 0

Nikt jeszcze nie ocenił tego artykułu. Bądź pierwszy!

Cieszymy się, że tekst Ci się spodobał

Sprawdź nasze social media - znajdziesz tam codzienną dawkę ciekawostek.

Przykro nam, że ten tekst Ci się nie spodobał

Chcemy, aby nasze teksty były możliwie najlepsze.

Napisz, co moglibyśmy poprawić.

spot_img
Grzegorz Skwara
Grzegorz Skwara
Na co dzień pracownik korporacji. Prywatnie wierny kibic Zagłębia Sosnowiec, Legii Warszawa oraz West Ham United, lubujący się różnorakimi statystykami. Miłośnik polskiej branży browarniczej i zwolennik rewolucji piwnej. Ponadto promotor polskiej muzyki ska i kolekcjoner-amator pamiątek związanych z rodzinnym miastem Sosnowiec.

Więcej tego autora

Najnowsze

Alfred Hajos – sportowy człowiek renesansu

Zbliżają się Letnie Igrzyska Olimpijskie. Już wkrótce w Paryżu o medale rywalizować będą zawodnicy z całego świata. Z tej okazji warto poznać sylwetkę wyjątkowego...

Japońscy sportowcy w Białogardzie – historia olimpijskiego zgrupowania

Mało kto wie, że w mieście Białogard w województwie zachodniopomorskim, znanym do tej pory przede wszystkim jako miejsce urodzenia prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, przebywała ekipa...

„Ja, kibic” – recenzja

Pozycja „Ja, Kibic”, która pojawia się w Polsce ponownie nakładem SQN Polska to powrót do przeszłości – do lat 80, kiedy w Anglii kultura...