Kierunkowy do Nottingham 1:8. Manchester United miażdży Forest

Wielkie strzelanie w Nottingham

Kanonadę w Nottingham rozpoczął już w 2. minucie Dwight Yorke — dośrodkowanie Beckhama bez większych problemów zamienił na gola. W 6. minucie gospodarze wyrównali – autorem gola był Alan Rogers. Minęła zaledwie minuta i goście (grający w białych koszulkach) znów prowadzili. Bramkę zdobył drugi z „bliźniaków” – Andy Cole.

Wynik 2:1 utrzymał się do przerwy. Po zmianie stron najpierw (w 49 minucie) trafił Cole, dobijając strzał Yorke’a, a później (66 minuta) sam Yorke wpakował piłkę do pustej bramki. Mecz był już właściwie rozstrzygnięty. Z takiego założenia wyszedł też Ferguson i ściągnął z boiska Blomqvista, Keana i Yorke’a, a na ich miejsce wprowadził Curtisa, Butta i Solskjaera.

Norweg wszedł na boisko w 71. minucie. Ot, zwykła zmiana w meczu, w którym wynik jest przesądzony. Co może myśleć trener, wprowadzając rezerwowego napastnika przy wyniku 4:1? Z pewnością chce, żeby gracz utrzymał się przy piłce na połowie rywala, może przeprowadził  2-3 akcje w ofensywie, ewentualnie strzelił jedną bramkę.

„Nie potrzebujemy więcej bramek, po prostu utrzymuj się przy piłce”

miał powiedzieć do Norwega asystent Fergusona, Jimmy Ryan, dając napastnikowi ostatnie wskazówki przed wejściem na boisko.

Solskjaer pokazał jednak, że nie ma zamiaru ograniczać się do takiego minimum.

W 80. minucie po dośrodkowaniu Gary’ego Neville’a musiał tylko dołożyć nogę, aby zdobyć swoją pierwszą, a piątą bramkę dla United. W 87. minucie po nieudanej pułapce ofsajdowej obrońców Nottingham Norweg znalazł się sam na sam z Beasantem i na raty pokonał doświadczonego golkipera.

W 90. minucie Solskjaer skompletował klasycznego hat-tricka, mocnym strzałem nie dając szans totalnie sponiewieranemu tego dnia Beasantowi. Czwarty gol autorstwa Ole i zarazem ósmy dla Manchesteru padł już w doliczonym czasie gry. Końcowy wynik 8:1 był nie tylko najwyższym zwycięstwem „Czerwonych Diabłów” w pamiętnym sezonie, ale również najwyższą wyjazdową wygraną w całej historii Manchesteru United.

Po meczu

Szczęśliwy Solskjaer schodząc z boiska, wziął na pamiątkę piłkę, którą rozgrywany był mecz, grzecznie pożegnał się z sędziami i nawet przybił piątkę z załamanym Dave’em Beasantem. Trener Nottingham w asyście ochroniarzy szybko udał się do szatni. Zamiast jednak posypać głowę popiołem i przeprosić fanów za katastrofalny wynik, powiedział w wywiadzie, że obie drużyny stworzyły fascynujący dziewięciobramkowy dreszczowiec („nine-goal thriller”) i dodał żartobliwie:

„W skrócie – zostaliśmy zamordowani”.

Takie podejście do sprawy rozgniewało wielu fanów „Tricky Trees”. Atkinson dotrwał do końca sezonu jako trener Nottingham, ale wraz z końcem rozgrywek postanowił definitywnie zakończyć trenerską karierę. Dla United opisywane spotkanie było teoretycznie tylko zwykłym meczem o ligowe punkty, ale pozwoliło ono piłkarzom Fergusona nabyć jeszcze większej pewności siebie, która tak bardzo przydała się w meczach decydujących o zdobyciu potrójnej korony.

Po latach

Andy Cole, który w meczu na City Ground zdobył „tylko” dwie bramki, przyznawał po latach, że właściwie wszyscy zawodnicy mieli niezwykle wysokie mniemanie o umiejętnościach Norwega i byli pod wrażeniem jego gry:

„Ole znajdował sobie na boisku świetne pozycje, świetnie się ustawiał. Wszystko dzięki temu, że nawet obserwując mecz z ławki, zwracał uwagę, którzy zawodnicy rywali są bardziej zmęczeni. Wiedział, na którym zawodnikiem będzie mógł „pracować” i wywierać na niego presję. Ole wchodzący z ławki był absolutnie niewiarygodny”

Sam bohater tamtego meczu przyznaje, że nie liczył nawet tego dnia na wejście na boisko.

„Siedziałem na ławce myśląc: Nie wejdę dzisiaj, Andy i Dwight są w gazie”.

Dostał jednak szansę, którą wykorzystał najlepiej, jak potrafił. I choć najważniejszą bramką zdobytą przez OGS dla „Czerwonych Diabłów” był z pewnością gol zdobyty w finale Ligi Mistrzów, to jednak swoim krótkim, ale jakże efektownym występem na stadionie Nottingham Forest, zapisał jeszcze jedną złotą kartę w dziejach Manchesteru United.

JAKUB TARANTOWICZ


Źródła

  • https://www.skysports.com/football/n-forest-vs-man-utd/277960?fbclid=IwAR3lYCLI90tFy2VtcpzNxmFcPxOj_A8SCnKfM9fimS9vL0ashRcR-8Cs3YI https://www.11v11.com/matches/manchester-united-v-liverpool-24-january-1999-25347/
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Premier_League_(1994/1995) — https://en.wikipedia.org/wiki/1998%E2%80%9399_FA_Premier_League fbclid=IwAR0ENyEf08LQ034dOfizlQ4EdaqQ_5obEfWVAz0rg7VTnD6PPxayDJRc7p8
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Ron_Atkinson https://www.11v11.com/teams/manchester-united/tab/opposingTeams/opposition/Nottingham%20Forest/ https://www.manutd.com/en/news/detail/treble-anniversary-nottingham-forest-1-man-united-8-on-6-february-1999
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Jimmy_Ryan_(footballer,_born_1945) https://en.wikipedia.org/wiki/Ole_Gunnar_Solskj%C3%A6r?fbclid=IwAR1UXRooOiNhuNonCbKOObD1-RcIFuzflGLr0RQmQijq9ausldOU1hpSJ9Q
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Nottingham_Forest_F.C._1%E2%80%938_Manchester_United_F.C.
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Dave_Beasant