Kupić Heart of Midlothian, czyli bitwa biznesmenów o Serca

Czek na stole

Zanim nadeszła chwila prawdy, członkowie zarządu poprosili Mercera, by ten przyniósł im czek na 265 tys. funtów (miała być to swego rodzaju gwarancja, że biznesmen posiada odpowiednie środki, by kupić udziały). Przedsiębiorca był nieco zdegustowany. Sądził bowiem, że jego słowo wystarczy. Chcąc, nie chcąc, przyszedł z czekiem. – Skoro to jest wasz sposób na prowadzenie biznesu, tu jest mój czek – powiedział gorzko i rzucił papierek na stół.

Gdy już działacze wyzbyli się wątpliwości co do kondycji finansowej oferenta, mogli podjąć decyzję. Mercer wiedział, że Alex Naylor oraz Iain Watt zagłosują na niego, a Martin i McKim poprą Waugha (Martin i Waugh byli przyjaciółmi). Zwycięzcę miał zatem wskazać Bobby Parker, który ostatecznie podniósł rękę za Mercerem. Deweloper zwyciężył 3 do 2.

Tego samego dnia Mercer wziął udział w konferencji prasowej. –  Nigdy wcześniej, ani nigdy później nie miałem takiej konferencji prasowej. Fotografowie i telewizyjni kamerzyści potykali się o siebie. To była niesamowita rzecz. Nagle zdałem sobie sprawę, że zdobyłem kontrolę nad Hearts – opisywał Mercer.

– Wallace Mercer dziś nie wygrał. Wygrali Hearts, ponieważ żaden człowiek nie jest większy od klubu – komentował zwycięstwo Mercera Archie Martin.

3 czerwca 1981 roku, zaledwie 12 dni po telefonie Donalda Forda do Royal Garden Hotel, rozpoczęło się trwające 13 lat panowanie Wallace’a Mercera na Tynecastle. Był to czas wielkich zmian, odważnych decyzji (choć czasem zupełnie nietrafionych), niemałych sukcesów, ale i gorzkich porażek. W październiku 1981 roku Kenny Waugh, wydając 475 tys. funtów, przejął kontrolę nad Hibernians, odwiecznym rywalem Hearts. Zarządzał tym klubem przez 5 lat. 

Sierpień 1987 roku. Kenny Waugh (z lewej) oraz David Duff (z prawej)

DOMINIK GÓRECKI

Źródła
  • Książka „Heart to Heart. Anatomy of a football club” autorstwa Mike’a Aitkena oraz Wallace’a Mercera, Edynburg 1988.
  • Książka” Doddie. My autobiography” autorstwa Alexa MacDonalda, 2012