Ricardo bez rękawic, Eusebio we łzach

Gdzie są chłopcy z tamtych lat?

Na koniec warto się przyjrzeć, jak potoczyły się losy bohaterów i antybohaterów tego spotkania. Wymieniany wielokrotnie w tekście Ricardo grał w reprezentacji do 2008 roku.

W karierze klubowej, po odejściu ze Sportingu w 2007 roku, wiodło mu się najwyżej średnio. Betis, Leicester City, Vitória Setúbal i w latach 2012-2014 Olhanense. Rui Costa po Euro 2004 zakończył reprezentacyjną karierę. Z Milanu odszedł w 2006 roku, by jeszcze przez dwa kolejne lata pograć dla Benfiki. Dziś jest dyrektorem sportowym „Orłów”. Helder Postiga zmieniał kluby niemal częściej niż wymienia się pościel w dobrych hotelach. Wielkiej kariery nie zrobił, a piłkarską przygodę zakończył w Indiach w klubie Atlético de Kolkata.

Losy Franka Lamparda są powszechnie znane. Lada dzień (koniec czerwca 2019 roku) obejmie posadę menadżera Chelsea, gdzie spędził większość swej piłkarskiej kariery. Potencjał Michaela Owena został zmarnowany przez kontuzje. Darius Vassell odszedł z Aston Villi w 2005 roku do Manchesteru City. Później zaliczył jeszcze Ankaragücü z Turcji i Leicester City. Oficjalnie karierę zakończył w 2016 roku, ale granie na poważnym poziomie – już kilka lat wcześniej. Po Euro 2004 w reprezentacji nie zagrał już nigdy.

JAKUB TARANTOWICZ

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*