Bosonodzy czarodzieje, czyli Indie na igrzyskach w Londynie

Selekcja i podróż do Europy

Po serii treningów i sparingów 7 maja wybrano siedemnastu zawodników, którzy mieli udać się do Londynu, a kolejnych trzech umieszczono na liście rezerwowej. Wyselekcjonowani gracze wywodzili się z trzech głównych ośrodków piłkarskich w Indiach. Zaliczały się do nich Kalkuta wraz z Bengalem, Bombaj i Majsur razem z Bengaluru.

W skład pierwszej piłkarskiej reprezentacji Indii na igrzyska weszli bramkarze Kenchappa Varadaiah Varadaraj (Bangalore Blues, Majsur) i Sanjiva Uchil (Trades India SC, Bombaj), obrońcy Sailendra Nath Manna (Mohun Bagan, Bengal), Taj Mohamed (Mohun Bagan, Bengal) i Mathew Papen, który znany jest również jako Thomas Varghese (Tata SC, Bombaj), pomocnicy Talimeran Ao (Mohun Bagan, Bengal), Mahabir Prasad (Mohun Bagan, Bengal), Syed M. Kaiser (Bengal), Anil Nandy (Eastern Railway SC, Bengal) i Sattar Bashir (Majsur) oraz napastnicy Balasundra Nataraja Vajravelu (Majsur), Ramachandra Balaram Parab (Trades India SC, Bombaj), Sahu Mewalal (Mohun Bagan, Bombaj), Santosh Nandy (Eastern Railway SC, Bengal), Ahmed Mohamed Khan (Majsur), Sarangapani Raman (Majsur) i Kadirvelu Ponnwangam Dhanraj (Majsur). W rezerwie pozostali Robi Das (Bhawanipore, Bengal), Sunil Ghosh (East Bengal, Bengal) i S.M. Dey. Trenerem zespołu był Balaidas Chatterjee.

Wyprawa do Wielkiej Brytanii wiązała się ze sporymi kosztami, ale z pomocą związkowi przyszły kluby, które pomogły w zebraniu funduszy w trakcie zorganizowanych meczów towarzyskich. W Kalkucie świeżo powołani reprezentanci zmierzyli się z połączonymi zespołami dwóch wielkich rywali – East Bengal i Mohun Bagan. Kolejne dwa mecze rozegrano w Bombaju, gdzie kadra zebrała się tuż przed wyjazdem do Europy. Mimo dość dobrych wyników w sparingach, nie wróżono indyjskim piłkarzom wielkich sukcesów. Po pokazowym meczu z zespołem Trades India S.C. prasa pozostawiała kibicom złudzeń:

Po tym przedstawieniu nawet najbardziej zagorzały kibic indyjskiej piłki nożnej nie powinien żywić nadziei, że Indie przebrną przez wstępną rundę międzynarodowego turnieju – pisano 3 czerwca w The Times of India.

Wreszcie 4 czerwca razem z reprezentantami z innych dyscyplin piłkarze opuścili Bombaj na pokładzie liniowca TSS Empire Brent. Trzy tygodnie później dotarli do Liverpoolu. Lista pasażerów oprócz nazwisk i wieku zawierała też informację o wykonywanych zawodach. Stąd wiemy, że pięciu członków drużyny było studentami, czterech pracowało w sektorze usług, trzech było zatrudnionych w kolejnictwie, dwóch było kupcami, jeden prowadził własne interesy, kolejny pracował jako mechanik samochodowy i jednego przedstawiciela miała policja. Udział w turnieju wiązał się z koniecznością wzięcia długiego urlopu, dlatego też w składzie dominowali studenci i pracownicy dużych firm. Jeszcze przed wyjazdem drużyna trenowała razem przez pięć tygodni, a kiedy na początku czerwca wyruszyli do Europy, to wrócili do kraju dopiero po czterech miesiącach. Spośród rezerwowych do Wielkiej Brytanii pojechał tylko Robi Das, ale zabrakło go na pokładzie statku i podróżował osobno.