Ruud Gullit – Czarny Tulipan

Czas czytania: 18 m.

Wielu wybitnych piłkarzy pamiętamy z cudownych akcji czy też przepięknych goli, ale są też tacy, których kibice na całym świecie rozpoznają na każdym zdjęciu. Jednym z nich jest jedyny kapitan reprezentacji Holandii, który podniósł w górę puchar za wygranie wielkiego turnieju. Znamy go jako Ruuda Gullita, choć obsługa lotnisk na całym świecie wie, że to tak naprawdę Ruud Dil.

https://twitter.com/CFclassics/status/1426653328524648452?s=20&t=nZDOjHyQYEiecJStTYy4Hw

Nie byłoby wielkich sukcesów holenderskiej piłki w latach 80. i 90. ubiegłego stulecia, gdyby nie imigranci z Surinamu. W tym małym kraju w północnej części Ameryki Południowej mieszka raptem 600 tys. ludzi, a miał on, oczywiście pośrednio, wielki wpływ na europejski futbol w ostatnich 35 latach. Jeżeli uważacie inaczej, to pomyślcie o takich piłkarzach jak Vaneburg, Gullit, Rijkaard, Bogarde, Menzo, Reiziger, Davids, Seedorf, Kluivert, Wijnaldum, Van Dijk. Ile byśmy stracili, gdyby nigdy nie było tych piłkarzy.

Dzieciństwo

George Gullit przybył do Holandii wraz z żoną i dziećmi w 1958, długo przed falą wielkiej emigracji z lat 70 XX wieku. W Surinamie grał w piłkę w SV Transvaal, jednym z czołowych klubów w kraju oraz w całej strefie CONCACAF. W Holandii kontrakt proponował mu SV Zeist, ale George wybrał studia ekonomiczne, po których został nauczycielem. W Amsterdamie związał się nieformalnie z Rią Dil, a 1 września 1962 urodził się ich syn Ruud. Jako że ojciec Ruuda żył w innym związku, chłopak został zarejestrowany pod nazwiskiem Dil. Ruud mieszkał z matką, ale ojciec odwiedzał go wieczorami, gdy tylko pozwalał mu na to czas.

Jak większość dzieciaków w tamtych czasach, młody Ruud spędzał większość wolnego czasu na boiskach, placach i ulicach Amsterdamu. Jednak na małej przestrzeni nie mógł wykorzystać swoich największych atutów, ponieważ już wtedy wśród rówieśników wyróżniał się nie tylko kolorem skóry, ale również wzrostem i szybkością.

W wieku ośmiu lat ganiałem za piłką po okolicznych boiskach, nie bardzo zwracając uwagę, co się wokół mnie dzieje. Rozwijałem umiejętności techniczne i uczyłem się zwodów, próbując przechytrzyć innych. Nie należałem do gwiazd maleńkich amsterdamskich boisk. Na swój wiek byłem duży. O wiele łatwiej grało mi się na prawdziwym boisku: miałem więcej przestrzeni, by dzięki długim nogom wszystkich wyprzedzić wspominał.

Ruud zaczął więc trenować w klubie, a jego pierwszym zespołem byli Meerboys. Ich boisko znajdowało się tuż obok starego stadionu Ajaksu De Meer. Do Meerboys dołączył w 1970 roku, ale już dwa lata później przeniósł się do dużo bardziej znanego DWS. DWS był w 1964 mistrzem Holandii, ale gdy Gullit rozpoczynał tam treningi, klub lata świetności już miał za sobą. Obecnie jest to klub amatorski. Zmiana klubu związana była z tym że mama Gullita, przeprowadziła się z Jordaan do większego mieszkania w West Amsterdam.

paypal
Mariusz Moński
Mariusz Moński
Zakochany w piłce z Beneluksu oraz w futbolu z końca XX wieku. W czerwcu 2020 zakończył trwające ponad 30 lat oczekiwanie na kolejne mistrzostwo ukochanego Liverpoolu. 

Więcej tego autora

Powiązane

Advertismentspot_img

Najnowsze

„Klub Sportowy Włókniarz Rakszawa. 70 lat historii” — recenzja

Włókniarz Rakszawa nie jest z pewnością klubem, o którym słyszałby każdy kibic w Polsce. Drużyna  ma jednak wiernych sympatyków, którzy interesują się nie tylko jego bieżącymi wynikami, ale także historią klubu. Jedną z takich osób jest nasz redakcyjny kolega, Bartosz Bolesławski, który w krótkiej, ale treściwej monografii opisał dzieje Klubu Sportowego „Włókniarz” Rakszawa.

Archiwum wyników III ligi 1995-96

W tym artykule przygotowaliśmy dla Was wyjątkowe zestawienie statystyczne przedstawiające archiwum wyników 3 ligi w sezonie 1995/96.

Puchar Mistrzów 1961-62 – statystycznie

Zapraszamy do kolejnej części serii statystycznego podsumowania kolejnych edycji Pucharu Mistrzów. Tym razem sprawdzamy statystyki i ciekawostki związane z szóstą edycją tych rozgrywek, czyli sezonem 1961/62