Katalońska czy hiszpańska? Krótko o znaczeniu Barcelony w regionie

Symbolika i szczególna rola senyery

Tożsamość można budować również, przez podkreślanie różnic panujących pomiędzy poszczególnymi narodami. Robi się to, odwołując do symboliki i tradycji charakterystycznej dla danej grupy etnicznej. W przypadku Katalonii owymi symbolami mogą być przede wszystkim flaga i język, a także pielęgnowanie pamięci znanych postaci z historii danego regionu.

Blaugrana odgrywała i odgrywa nadal niebagatelną rolę w zachowaniu tej szczególnej symboliki na terenie Katalonii, gdyż Camp Nou niejednokrotnie stawało się miejscem kultywowania tradycji, a sami piłkarze utożsamiali się z miejscową kulturą i dbali o pamięć historyczną.

W przypadku Barcelony mówimy przede wszystkim o legendarnej fladze, zwanej w Katalonii senyera. Kibice Barcelony znani są z tego, że często wykorzystują wielkie flagowiska, aby ukazać swój sprzeciw przeciwko centralistycznej polityce Madrytu. Zwłaszcza lata 70. były okresem, w którym wybuchy nacjonalizmu były szczególnie częste, co wiązało się z nastaniem ery pofrankistowskiej i rozluźnieniem antyregionalistycznej polityki ze strony rządu w Madrycie.

W efekcie senyera była już wtedy, obok flag klubu, stałym elementem na stadionie Barcelony. Dochodziło również do takich prezentacji nacjonalistycznych nastrojów, jak ten z 1979 roku, kiedy to podczas finału Pucharu Zdobywców Pucharów wygranym z Fortuną Dusseldorf 4:3, kibice Barcelony przygotowali wielkie widowisko na trybunach stadionu w Bazylei, wypełniając je szczelnie katalońskimi flagami.

Zwyczaj świętowania tytułów i ukazywania swojego przywiązania do Katalonii za pomocą senyery nie należy jedynie do kibiców, ale także do piłkarzy, a nawet członków zarządu. Praktycznie po każdym zdobytym pucharze przez Blaugranę, piłkarze obwieszają się senyerą, a katalońska flaga dominuje na zdjęciach w relacjach pomeczowych.

Z dalszych przykładów, przypominam sobie zwycięstwo klubu w 2015 roku, gdzie w trakcie wielkiej fiesty na stadionie Camp Nou piłkarze często odziani byli w senyerę, a puchar przyozdobiony był z jednej strony flagą klubu, a z drugiej regionu. Xavi, podczas pożegnalnego przemówienia przed odejściem z klubu również miał na sobie senyerę. Jej elementy dostrzegalne były nawet w trakcie wspomnianego już finału Ligi Mistrzów z 2015 roku w Berlinie, mimo iż oficjalnie UEFA zakazuje występowania symboli politycznych na stadionach w trakcie tych rozgrywek.

Również członkowie zarządu klubu często ukazują swoje przywiązanie do żółto-czerwonego symbolu Katalonii, a przykładem może być, chociażby Joan Gaspart, były prezydent klubu, który w 1992 roku po zdobyciu przez klub pierwszego Pucharu Europy w Londynie, wykąpał się w Tamizie, mając na sobie założoną senyerę, co jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych momentów w historii klubu. Wyjątkowy stosunek do flagi ukazuje także tekst aktualnego hymnu Barcelony:

“Nieważne, skąd pochodzimy, czy z południa, czy z północy, ale zgadzamy się, wszyscy się zgadzamy, że łączy nas flaga…”.

To nie koniec tekstu! Przejdź na następną stronę i czytaj dalej…