Diego Maradona – futbolowy geniusz

Wielkie Napoli

Mistrzowskie Napoli z sezonu 1986-1987 to podobny zespół do Argentyny z MŚ w Meksyku. Zespół mający kilku naprawdę dobrych piłkarzy, jak Ferrara, Bagnie, De Napoli, Carnevale czy Giordano. Jednak bez Maradony byliby oni co najwyżej przeciętną drużyną środka tabeli.

To dzięki Diego wielu z nich zostało reprezentantami Włoch, to on ich zainspirował do wielkich rzeczy. Zazwyczaj pamiętamy wielkie zespoły, potrafimy wymienić z pamięci całe jedenastki, jednak mało kto potrafi tak wyrecytować historyczny skład pierwszego mistrza Włoch z południa kraju.

W kolejnych dwóch sezonach Napoli przegrywało walkę o tytuł, ale do zespołu przychodzili coraz lepsi piłkarze, tacy jak Careca, Alemao czy Crippa. Dzięki czemu Maradona mógł wreszcie wygrać coś w rozgrywkach europejskich. W sezonie 1988-1989, po pokonaniu po drodze m.in. Bordeaux, Juventusu i Bayernu, Napoli spotkało się z VfB Stuttgart w finale Pucharu UEFA. Film rozgrzewającego się Diego przed meczem z Bayernem, pokazuje trochę magii Maradony.

Sezon 1989-1990 to chyba najsilniejsza kadra Napoli za czasów Diego. Niestety nie przełożyło się to na europejskie puchary, ale za to przyniosło drugie mistrzostwo Włoch.

Forma Diego w tym czasie była bardzo różna, na co miało oczywiście wpływ jego prywatne życie. Jednak tak jak wspominałem na wstępie, opisuję Maradonę tylko jako piłkarza. Trzeba pamiętać, że w tamtych czasach nie było osobnych terminów na mecze reprezentacji, i Diego musiał często walczyć o to, by zagrać dla Argentyny.

Częste podróże, brak odpoczynku, narkotyki i brak odpowiednich treningów powodowały, że 30-letni Maradona nie był już tak błyskotliwy jak w minionych sezonach. Na mistrzostwa świata potrafił się jednak przygotować zawsze.

To nie koniec tekstu! Przejdź na następną stronę i czytaj dalej…