Petrodolary. Najsłynniejsi piłkarze, którzy grali w Katarze

Czas czytania: 7 m.

Katarscy piłkarze nigdy nie zabłysnęli na światowym rynku piłki nożnej. Jednak pieniądze z niewielkiego kraju Bliskiego Wschodu przekonały wiele gwiazd futbolu, by zagrać w państwie z Zatoki Perskiej. Mimo że żaden zdobywca Złotej Piłki nie grał w Katarze, to na brak piłkarskich gwiazd w kraju organizatorze Mundialu 2022 nie można zabraknąć. Czas na 11 największych nazwisk,  które grały w prawie 3-milionowym kraju.

Gabriel Batistuta

Legenda ACF Fiorentina po nieudanym wypożyczeniu do Interu Mediolan postanowił zagrać w trzecim kraju na trzecim kontynencie w trakcie swojej karierze. Były rekordzista pod względem liczby goli w reprezentacji Argentyny w 2003 roku podpisał umowę z Al-Arabi. Sezon 2003/2004 dla Batistuty był bardzo udany pod względem osiągów indywidualnych. Napastnik urodzony w Reconquista został pierwszym w historii argentyńskim królem strzelców Qatar Stars League. Nigdy wcześniej i nigdy później najlepszym strzelcem ligi katarskiej nie była tak znana postać świata piłki nożnej. Argentyńczyk pobił także 18-letni rekord strzelecki rozgrywek. Batistuta przyznał, że chciał doznać innego doświadczenia i chciał poznać nową kulturę.

Statystyki gry w Katarze:

2003-2005 Al-Arabi 21/25 (liga), łącznie: 24/27

Frank de Boer

W sezonie 2004-2005 bracia de Boer Frank i Ronald grali w katarskim Ar-Rajjan. Nie była to czołowa ekipa z Azji, w 2005 roku odpadli w fazie grupowej Azjatyckiej Ligi Mistrzów. Dlaczego bliźniacy pojechali do Kataru? Frank de Boer powiedział, że obiecał to swojemu bratu. Z ekipą Ar-Rajjan Holendrzy zdobyli ostatnie trofeum w historii Puchar Emira Kataru. Wówczas katarską ekipę prowadził słynny algierski piłkarz sprzed lat Rabah Madjer. Jednak ekipa Ar-Rajjan nie była ostatnią w karierze Franka de Boera. Nawet grając w Katarze, obrońca miał wymagać od kolegów wysokiej jakości gry. 112-krotny reprezentant Holandii w 2006 roku przeniósł się do Al-Shamal. Jednak po rozegraniu zaledwie jednego meczu w kwietniu 2006 roku Holender ogłosił zakończenie kariery. Natomiast jego brat Ronald grał w Al-Shamal do 2008 roku.

Statystyki gry w Katarze:

2004-2005 Ar-Rajjan 16/5

2005-2006 Al-Shamal 1/0

Marcel Desailly

Część mistrzów świata z 1998 roku postanowiło kontynuować swoją karierę w Katarze. W tym gronie są: Frank Leboeuef, Christophe Duggary oraz Marcel Desaill. Słynny francuski obrońca podobnie jak De Boer występował w katarskich ekipach w latach 2004-2006. Najpierw Francuz przeszedł do Al-Gharafy. Urodzony w Ghanie zawodnik stał się goleadorem. Obrońca w dwudziestu ośmiu meczach dla katarskiej ekipy zdobył aż 15 bramek. Francuz stał się liderem i kapitanem mistrza Qatar Stars League. Desailly w Al-Gharafie grał tylko sezon. Jednak były AC Milanu i Chelsea F.C. nie zakończył kariery. Francuski gracz pozostał w Katarze i przeniósł się do Qataru SC. Obrońca nie zabawił się długo w ekipie z Doha. Desailly wystąpił tylko siedem razy, kończąc karierę zaledwie po czterech miesiącach gry w Qatarze SC.

Statystyki gry w Katarze:

2004-2005 Al-Gharafa 28/15

2005-2006 Qatar SC 7/0

Pep Guardiola

32-letni Pep Guardiola w 2003 roku postanowił podbić piłkarski Bliski Wchód. Hiszpan złożyć podpis umowy z Al-Ahli. Czasy po odejściu z FC Barcelony nie były udane dla Guardioli. Zaledwie 28 meczów ligowych w dwa lata dla AS Romy i Brescii sprawiało, że pomocnik zaczął szukać nowego miejsca do grania. Wyborem okazał się ekipa z Dohy Al Ahli. W historii klubu złotymi zgłoskami zapisało się czterokrotnie zdobycie Pucharu Emira Kataru. Guardiola miał wszelkie cechy, aby zostać liderem katarskiej drużyny i zyskać nowe puchary. Tak się jednak nie stało. Hiszpan z Al-Ahli nie wywalczył żadnego trofeum. Jednak zawodnik z Katalonii udowodnił, że jeszcze wiele potrafi. Pomocnika uważano za jednego z najlepszych piłkarzy w lidze. Mimo to ekipa Al-Ahli nie zachwycał. Czwarte i ósme miejsce na koniec rozgrywek 2003/2004 i 2004/2005 sprawiły, że gra w Azjatyckiej Ligi Mistrzów stała się mrzonką. Lepiej drużyna Katalończyka spisywała się w Arabskiej Lidze Mistrzów. W rozgrywkach 2004/2005 Guardiola z drużyną odpadł w ćwierćfinale. Latem 2005 roku Hiszpan przeniósł się do swojego ostatniego klubu w historii, meksykańskiego Dorados de Sinaloa, prowadzonego przez swojego przyjaciela Juana Manuel Lillo.

Statystyki gry w Katarze:

2003-2005 Al-Ahli SC 36/5

Fernando Hierro

Z półfinalisty Ligi Mistrzów Realu Madryt do Ar-Rajjan SC. Tak „zjazd” w 2003 roku zaliczył Fernando Hierro. Po konflikcie z Florentino Perezem obrońca stał się początkiem nowego otwarcia w Ar-Rajjan. W 2003 roku otworzono Ahmad bin Ali Stadium, który został stadionem katarskiego zespołu. Ten obiekt po renowacji będzie gościł piłkarzy mistrzostw świata 2022. Hierro na Bliskim Wschodzie zabawił się zaledwie sezon. Oprócz niezłych apanaży Hiszpan zyskał Puchar Emira Kataru. Po sezonie 2003/2004 Hierro powrócił na Stary Kontynent, podpisując umowę z Boltonem.

Statystyki gry w Katarze:

2003-2004 Ar-Rajjan SC 19/3

Jay-Jay Okocha

W 2006 roku Jay-Jay Okocha zdecydował nie podpisywać nowej umowy z Bolton Wanderers. Były kapitan angielskiej ekipy postanowił przenieść się na Bliski Wschód. Po stracie Marcela Desailly’ego Qatar SC podpisał umowę z inną gwiazdą piłki nożnej Jay-Jay Okochą. Nigeryjczyk ma ofertę także z innej katarskiej ekipy Ar-Rajjan SC. Ostatecznie gwiazda afrykańskiego futbolu został graczem Qatar SC. „Oczywiście, Jay-Jay jest tutaj, aby pomóc nam wygrać trofea” – powiedział członek klubu Jassim bin Hamad bin Nasser Al Thani. Tak się jednak nie stało. Sam Okocha nie został gwiazdą katarskiej lidze. 6 goli w ponad czterdziestu występach to nierewelacyjny wynik. Były reprezentant Nigerii był niezadowolony z azjatyckiej przygody.

Opuściłem Katar po roku, ponieważ nikt nie przychodził na nasze mecze. Nigdy jakoś szczególnie nie dbałem o pieniądze, ponieważ piłka nożna to moja pasja, a kibice dodają zawodnikom wielkiego wsparcia. Nie sądzę, że bez fanów osiągnąłbym aż tyle.

Jay-Jay Okocha

Statystyki gry w Katarze:

2006-2007 Qatar SC 41/6

Abedi Pele

Abedi Pele to legenda ghańskiego futbolu oraz jeden z najbardziej znany afrykańskich graczy w historii. Pomocnik karierę zaczynał w Real Tamale United (ekipa z Ghany). Następnie przeniósł się do Al-Sadd. Zawodnik z Afryki to nietypowy przypadek kariery. W europejskiej piłce błysnął po latach spędzonych w Ghanie, Katarze czy Beninie. Mało piłkarzy w kwiecie wieku wyjeżdżało do Kataru. W 1982 roku 17-letni Pele ze swoją reprezentacją wygrał Puchar Narodów Afryki. Ghańczyk grał nawet w finale. Mimo to kwota jego transferu do Al-Sadd wyniosła marny tysiąc dolarów. Pele nie stał się najjaśniejszą postacią katarskiej ligi. Dowód? Zaledwie 8 rozegranych spotkań w najwyższej klasie rozgrywkowej w Katarze. Mimo to afrykański Pele zdobył 7 goli. Mimo niewielkiej liczby meczów były gracz Olympique Marsylia ma pozytywne wspomnienia z grą dl Al-Sadd. W 2021 roku jego syn Andre Ayew podpisał kontrakt z Al-Sadd. Gracz przyznał, że ojciec pomógł w decyzji podpisania umowy z tą katarską ekipą.

Statystyki gry w Katarze:

1982-1983 Al-Sadd 8/7

Raul

Madridistą się jest, a nie bywa. Takie słowa trafnie opisują Raula. Odejście z 2010 roku, które odbyło się w średnich okolicznościach, bez wielkich fanfar mogło zaskakiwać. Hiszpan przeniósł się do Schalke Gelsenkirchen, gdzie niejednokrotnie udowadniał, że nie zatracił swojej magii gry w piłkę nożną. Po okresie występów dla ekipy z Zagłębia Ruhry postanowił po raz pierwszy w historii swojej kariery opuścić Europę. Nowym miejscem, w którym występował Raul był katarski Al-Sadd.

Wraz z żoną uważamy, że mój transfer tu jest słuszną decyzją. Jesteśmy niezwykle podekscytowani tym co nas czeka, szczególnie po tak ciepłym przyjęciu.

Raul

Pierwszy sezon w Al-Sadd udowodnił, że Raul ciągle ma ciąg na bramkę rywala. 9 goli w dwudziestu dwóch spotkaniach ligowych miało miejsce w pierwszym sezonie Hiszpana w Katarze. Kolejne rozgrywki to dużo gorsza forma legendy „Królewskich”. W siedemnastu meczach Raul strzelił zaledwie 2 bramki. W czerwcu 2014 roku hiszpański piłkarz zdecydował się na rozstanie z katarską ekipą. Mimo średnio udanego pobytu pod względem piłkarskim Raul spełnił się jako nieformalny ambasador Al-Sadd. Zawodnik szkolił dzieci i był ulubieńcem kibiców. W 2013 roku Hiszpan zagrał przeciwko swojemu klubowi Al-Sadd. W meczu o Trofeo Bernabeu Raul pożegnał się z kibicami Realu Madryt. Sam napastnik zdobył bramkę przeciw katarskiej drużynie. Ostatecznie Hiszpan zakończył karierę w 2015 roku w barwach New York Cosmos.

Statystyki gry w Katarze:

2012-2014 Al-Sadd 39/11

Romario

3 miesiące w Katarze. Tyle czasu w Azji spędził Romario. Brazylijczyk został w 2003 roku wypożyczony z Fluminense do Al-Sadd. Zamiast przygotowywać się do rozgrywek brazylijskiej Seria B, Romario przywdziewał barwy katarskiej ekipy. Gra na Bliskim Wschodzie nie przyniosła chwały słynnemu Brazylijczykowi. Napastnik wystąpił w zaledwie sześciu spotkaniach. Romario nie strzelił ani jednego gola w Katarze. Nic dziwnego, że Brazylijczyk źle wspominał pobyt w Azji. Do tego napastnik na pewien czas wyjechał z kraju z powodu wojny w Iraku.

Statystyki gry w Katarze:

2003 Al-Sadd 6/0

Wesley Sneijder

Rekordzista pod względem liczby występów w reprezentacji Holandii swoją długą i pełną sukcesów kariery. W 2010 roku według wielu został „obrabowany” ze Złotej Piłki. Wówczas Sneijder wygrał Ligę Mistrzów i zdobył srebrny medal mistrzostw świata. W 2018 roku holenderski gracz parafował umowę z katarską ekipą Al-Gharafa. Wcześniej w tym klubie grali tacy gracze jak: Juninho Pernambucano, Ze Roberto czy Marcel Desailly. Sneijder w Katarze spędził półtora roku, lecz grał jedynie w 2018 roku. Bardzo udany był sezon 2017/2018, gdy Holender zanotował 8 bramek i 4 asysty w dziesięciu spotkaniach. Jeszcze w trakcie gry w Katarze po raz ostatni zaprezentował się w koszulce reprezentacji Holandii. Miało to miejsce w drugim sezonie występów dla Al-Gharafa. Statystyki w rozgrywkach 2018/2019? 11 meczów, 6 goli oraz asysta. Zimą 2019 roku doznał urazu mięśnia. Więcej w profesjonalnym futbolu Sneijder już nie wystąpił.

Statystyki gry w Katarze:

2018-2019 Al-Gharafa 21/14

Xavi

Z grania w koszulce Qatar Foundation do występów w Qatar Stars League. Taką drogę przeszedł Xavi. Hiszpan w przeciwieństwie do innych wielkich gwiazd w Katarze „zabawił” się dość długo. Licząc pracę trenerską Xavi na Bliskim Wschodzie spędził aż 6 lat. Pomocnik udowodnił, że nie poleciał do Kataru jedynie po to, aby przeglądać konto, na którym przybywa petrodolarów. Mimo to pierwszy sezon był flopem dla Hiszpana. 3 gole i asysta to dość słaby bilans, patrząc na poziom rozgrywek w Katarze. Za to drugi sezon… Zabrakło zaledwie jednego trafienia, aby Xavi zanotował piłkarskie double-dobule (co najmniej 10 goli i 10 asyst w sezonie ligowym). 11 asyst sprawiło, że były zawodnik FC Barcelony wygrał tytuł najlepszego asystenta w Qatar Stars League. W tamtym sezonie Al-Sadd został wicemistrzem ligi, wygrało Puchar Emira oraz Puchar Kataru. Natomiast we wrześniu 2017 roku kapitan Xavi pomógł swojej ekipie w zwycięstwie w Superpucharze Kataru. 3 trofea w kilka miesięcy to bardzo dobry wynik. Sezon 2017/2018 mimo udanego początku był gorszy (drugie miejsce w lidze i „tylko” jedno trofeum). Sam pomocnik też obniżył loty (5 goli i 6 asyst). Pomimo tego Xavi znalazł się w najlepszej „11” ligi katarskiej w rozgrywkach 17/18. Jak kończyć karierę? Mistrzostwem kraju. Al-Sadd w 2019 roku wygrało QSL po sześciu latach przerwy. Sukcesy na boisku były gracz Blaugrany powtórzył na ławce trenerskiej. Al-Sadd z Xavi wywalczyło 5 trofeów (dwa razy Puchar Emira, mistrzostwo kraju, Superpuchar Kataru oraz Puchar Kataru). Jak widać na Bliski Wschodzie to drugi dom Hiszpana.

Statystyki gry w Katarze:

2015-2019 Al-Sadd 82/21

Ławka rezerwowych były graczy, którzy grali w Katarze: Sonny Anderson, Nigel de Jong, Taribo West, Juninho Pernambucano, Frank Lebouef, Ronald De Boer, StefAn Effenberg, Christophe Dugarry, Claudio Canigga, Ze Roberto, Mario Basler

Źródła

https://thesefootballtimes.co/2015/08/14/batistuta-arabian-adventure/

http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/r/rangers/3705699.stm

https://www.espn.com/soccer/afc-champions-league/story/4440747/batistuta-desailly-xavi-sneijder-qatari-football-highest-profile-signings-ever

https://eurosport.tvn24.pl/najnowsze,135/holenderski-blizniak-konczy-kariere,52632.html

https://theathletic.com/2614805/2021/06/07/frank-de-boer-from-most-promising-dutch-coach-to-three-sackings-in-four-years-and-euro-2020/

http://www.afrofootball.com/countrypage/france-marcel-desailly.html

https://www.skysports.com/football/news/2345392/okocha-in-new-qatar-link

http://edition.cnn.com/2006/SPORT/football/07/19/qatar.okocha/

https://al-saddclub.com/andre-ayew-proud-to-join-al-sadd-my-father-helped-me-make-the-decision/

https://transfery.info/aktualnosci/raul-dolaczenie-do-al-sadd-to-dobra-decyzja/52202

https://www.realmadryt.pl/news/50817-raul-skonczy-kariere-po-sezonie

https://www.thestar.com.my/sport/other-sport/2003/06/11/move-to-qatar–was-a-big-mistake-romario

https://www.qpa.qa/en/the-first-edition-of-qatar-11-awards/

https://rfbl.pl/logowanie/?loggedout=true&wp_lang=pl_PL

Wikipedia

Transfemarkt

Więcej tego autora

Powiązane

Advertismentspot_img

Najnowsze

Orły niezgody. Szwajcaria – Serbia 2018

Spotkanie Szwajcarii z Serbią nie zapowiadało się na najciekawsze starcie Mundialu w 2018 roku. Ten mecz okazał się spotkanie bardzo dobrym pod względem piłkarskim,...

Ciąg dalszy REMANENTU. Od korupcji do dopingu i z powrotem

Trzecia część Remanentu od Jerzego Chromika już w sprzedaży! Niezapomniane teksty o ciemnych stronach polskiej piłki nożnej.

Historia Dynama Kijów

Dynamo Kijów to klub, który należy do ścisłej czołówki ukraińskiej piłki nożnej. W tabeli wszech czasów rozgrywek ligowych naszego wschodniego sąsiada Dynamo zajmuje najwyższą...