Futbolowe rekordy i ciekawostki

Wiedza o futbolowych rekordach i ciekawostkach to nie tylko element pubquizowej rywalizacji, ale też szansa na zabłyśnięcie przed znajomymi podczas oglądania meczu. W tym miejscu znajdziesz ciekawostki, których znajomości nie powstydziłby się nawet najlepiej przygotowany komentator.

Biało-czerwoni to pierwsza drużyna w dziejach mundiali, która strzeliła pięć bramek zarówno w pierwszej, jak i w drugiej połowie spotkania. W 1974 nasi reprezentanci wygrali 7:0 (5:0) z Haiti, a osiem lat później w 1982 zwyciężyli Peru 5:1 (0:0).


Holenderski napastnik Rob Rensenbrink to najlepszy strzelec w dziejach nieistniejącego już Pucharu Europejskich Zdobywców Pucharów. W latach 1970-1978, grając dla belgijskich klubów Club Brugge i Anderlecht zdobył 25 bramek w 35 meczach tych rozgrywek.


Michel Platini jest absolutnym rekordzistą jeśli chodzi o liczbę strzelonych bramek podczas jednego turnieju mistrzostw Europy. Na EURO we Francji w 1984 strzelił ich aż 9 w 5 swoich meczach na tej imprezie.


Nottingham Forest jest jedynym klubem w Europie, który częściej wygrywał Puchar Europy, niż zdobywał mistrzostwo kraju. W lidze angielskiej triumfował bowiem tylko raz (1978), a w Pucharze Europy – dwukrotnie (1979, 1980)


Najstarszym mistrzem Polski jest bramkarz Lecha Poznań Krzysztof Kotorowski, który zdobył ten tytuł w 2015 roku, mając 38 lat i 288 dni.


Najmłodszym mistrzem Polski jest Krzysztof Kajrys z Ruchu Chorzów, który zdobył ten tytuł w 1975 roku, mając 15 lat i 271 dni.


Do Tomasza Frankowskiego należy rekord strzelonych bramek w jednym meczu w europejskich pucharach dla polskiego klubu. W dniu 27.07.2004 podczas spotkania II rundy kwalifikacyjnej Ligi Mistrzów pomiędzy WIT Georgia Tbilisi a Wisłą Kraków (2:8) popularny “Franek” strzelił cztery bramki.


Franciszek Smuda to rekordzista w liczbie prowadzonych spotkań na ławce trenerskiej polskich klubów w europejskich pucharach. W sezonach 1995/96 – 2008/09 będąc trenerem kolejno Widzewa Łódź, Wisły Kraków, Legii Warszawa oraz Lecha Poznań zaliczył takich spotkań 49. 23 z nich wygrał, 9 zremisował, a 17 przegrał.


Robert Lewandowski to jedyny piłkarz, który dwukrotnie (2015 i 2020) triumfował w plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca naszego kraju.


Johan Cruyff to pierwszy piłkarz, który trzykrotnie (1971, 1973, 1974) triumfował w plebiscycie “FRANCE FOOTBALL” na najlepszego piłkarza Europy.


Ronaldo Luís Nazário de Lima to najmłodszy w historii laureat nagrody “Piłkarz Roku FIFA” dla najlepszego piłkarza świata (1996) i “Złotej Piłki” (1997) dla najlepszego piłkarza grającego w Europie.


Do Diego Armando Maradony należy rekord gier z opaską kapitańską na mundialach. W sumie argentyński wirtuoz futbolu rozegrał takich spotkań 16 na trzech mundialach (1986-7, 1990-7 oraz 1994-2)


Legendarny “Bob” Paisley to pierwszy trener, który trzykrotnie triumfował w Pucharze Europy. Paisley dokonał tej sztuki z Liverpoolem w latach 1977, 1978 i 1981.


Hiszpan “Paco” Gento to najbardziej utytułowany gracz w historii Pucharu Europy. W barwach Realu Madryt triumfował w tych rozgrywkach sześciokrotnie (1956-1960 oraz 1966)


Najmłodszym strzelcem bramki głową na mistrzostwach Europy jest Anglik Wayne Rooney, który zdobył w ten sposób gola w meczu grupowym EURO 2004 pomiędzy Anglią a Szwajcarią (3:0) w dniu 17.06.2004. Angielski napastnik miał wówczas dokładnie 18 lat i 237 dni.


Najmłodszym zdobywcą bramki w finale Pucharze Europy jest Patrick Kluivert. Holenderski napastnik strzelił jedyną bramkę ostatniego meczu sezonu 1994/95, w którym Ajax Amsterdam pokonał AC Milan 1:0. Kluivert miał wówczas zaledwie 18 lat i 327 dni.


W finałach mistrzostw świata najliczniejszą widownię zebrał ostatni mecz rundy finałowej, pomiędzy Brazylią a Urugwajem. 16 lipca 1950 roku 173 850 widzów (wg FIFA, choć nieoficjalnie mówi się o nawet dwustu tysiącach) na Maracanie oglądało zwycięstwo Urugwaju 2-1. W eliminacjach także rekord należy do Brazylijczyków, których mecz z Kolumbią na tym samym stadionie 9 marca 1977 oglądało 162 764 widzów. Canarinhos wygrali ten mecz 6-0


Trabzonspor to najgorszy europejski mistrz ze średnią goli na mecz, w sezonie 1979/80 wygrał krajowe rozgrywki, strzelając 25 goli w 30 meczach (średnia 0,833).


Piłkarzem z największą liczbą kolejnych występów w lidze angielskiej jest Phil Neal. Ów obrońca The Reds i reprezentacji Anglii zaliczył 365 spotkań pod rząd w najwyższej klasie rozgrywkowej od 14 grudnia 1974 do 24 września 1983, gdy doznał kontuzji wykluczającej go z następnego meczu.


Ewenementem w skali europejskiej jest wynik Manchesteru City z sezonu 1937/38. Podopieczni Wilfa Winda to najskuteczniejszy zespół ówczesnego sezonu First Division. Mimo strzelenia 80 goli zespół ten… spadł wówczas z ligi!


Najmłodszym zdobywcą europejskiego pucharu jest Rosjanin Aleksandr Saługin, który w 2005 roku z CSKA Moskwa sięgnął po Puchar UEFA, mając dokładnie 16 lat i 207 dni! Saługin nie wystąpił wówczas w meczu finałowym, ale zaliczył kilkuminutowy występ w drodze do niego i tym samym ustanowił rekord, który trudno będzie pobić!


Nicola Amoruso to prawdziwy wędrownik, jednak w przeciwieństwie do licznych obieżyświatów zaliczających mniej lub bardziej egzotyczne ligi, Nicola przez całą karierę pozostał w ojczyźnie. Jego rekord (kto wie, czy nie światowy) to aż trzynaście klubów we włoskiej ekstraklasie w latach 1993-2010 – według liczby występów kolejno Reggina, Juventus, Perugia, Padova, Napoli, Modena, Messina, Torino, Parma, Atalanta, Como, Sampdoria i Siena, a także Fidelis Andria na drugim poziomie.


Inter Mediolan to zespół, który zdobył europejski puchar i jednocześnie w lidze zajął najniższe miejsce. W sezonie 1993/94 “Nerazzurri” zdobyli Puchar UEFA a w Serie A zajęli dopiero 13 miejsce


W sezonie 2011/12 Argentyńczyk Leo Messi strzelił 50 bramek w 37 swoich występach w La Liga. To do dziś rekord strzelonych bramek w jednym sezonie w tych rozgrywkach.


Ali Daei to najlepszy strzelec w historii Pucharu Azji. Napastnik reprezentacji Iranu zaliczył w tych rozgrywkach 14 trafień w 16 spotkaniach.


Gabriel Batistuta to jedyny gracz, który strzelił hat-tricka na dwóch mundialach. Argentyński napastnik dokonał tej sztuki na mundialu w USA w 1994 w meczu grupowym przeciwko Grecji (4:0) oraz cztery lata później we Francji, również w meczu grupowym przeciwko Jamajce (5:0).


Najstarszym trenerem w historii EURO jest Włoch Giovanni Trapattoni, który w 2012 roku będąc szkoleniowcem reprezentacji Irlandii prowadził tą drużynę w meczu grupowym przeciwko… Italii (0:2) w wieku 73 lat i 85 dni.


Najwięcej medali mistrzostw świata w podwójnej roli (piłkarza i trenera) ma na swoim koncie „Cesarz” Franz Beckenbauer. Będąc piłkarzem, zdobywał kolejno srebro w 1966, brąz w 1970  i złoto w 1974. Będąc szkoleniowcem reprezentacji Niemiec, wygrał Mistrzostwa Świata w 1990 oraz dotarł do finału w 1986.


Guillermo Stabile to nie tylko król strzelców pierwszych mistrzostw świata w Urugwaju w 1930 (8 bramek w 4 spotkaniach), ale również najbardziej utytułowany trener w historii Copa America. Argentyńczyk prowadził reprezentację swojego kraju w siedmiu turniejach, aż sześciokrotnie zdobywając tytuł (1941, 1945, 1946, 1947, 1955 i 1957).


Samuel Eto’o, to najlepszy strzelec w historii Pucharu Narodów Afryki. Kameruński napastnik zaliczył 18 bramek w 29 spotkaniach tej imprezy.


2:1 i 3:1 to jedyne wyniki, które pojawiały się na każdym mundialu. 2:1 zanotowano 141 razy, natomiast rezultatem 3:1 zakończyło się 65 pojedynków. Najczęściej natomiast odnotowano wynik 1:0, który padł 172 razy. W sumie na mundialu rozegrano dotychczas dokładnie 900 spotkań.

Francuz Zinedine Zidane to jedyny piłkarz, który został wybrany najlepszym piłkarzem mistrzostw Europy (2000) oraz mistrzostw świata (2006).

Świetny brazylijski obrońca Cafu to jedyny piłkarz, który grał w trzech finałach mundiali (1994 – zwycięstwo, 1998 – porażka i 2002 – zwycięstwo)

Najmłodszym bramkarzem w historii EURO jest Hiszpan José Ángel Iribar. W 1964 roku na mistrzostwach Europy w Hiszpanii, w meczu półfinałowym z Węgrami (2:1 po dogrywce) w dniu 17.06.1964 bronił dostępu do swojej bramki, mając 21 lat i 108 dni. Cztery dni później po zwycięstwie w finale z ówczesnym Związkiem Radzieckim (2:1) José Ángel Iribar został mistrzem Europy.

Najstarszym szkoleniowcem, który sięgnął ze swoją drużyną po mistrzostwo Polski, jest Orest Lenczyk, który w 2012 roku wygrał ze Śląskiem Wrocław krajową rywalizację, mając 69 lat i 130 dni.

Hiszpan Miguel Muñoz to pierwszy człowiek, który zwyciężał w Pucharze Europy w podwójnej roli (piłkarza i trenera). Z Realem Madryt jako piłkarz wygrywał te rozgrywki trzykrotnie (1956, 1957 i 1958). Natomiast będąc szkoleniowcem tego klubu, zwyciężał Puchar Europy dwukrotnie (1960 i 1966).

Niemiec Tony Kroos jest rekordzistą pod względem zwycięstw w Klubowych Mistrzostwach Świata. Świetny niemiecki pomocnik wygrywał rywalizację w tych rozgrywkach aż pięciokrotnie (z Bayernem Monachium w 2013 roku i z Realem Madryt w latach 2014, 2016, 2017 i 2018).

Sędzia Rawszan Irmatow jest rekordzistą pod względem liczby prowadzonych spotkań na mundialach. Pochodzący z Uzbekistanu arbiter sędziował w sumie 11 meczów na trzech mundialach (2010 – 5, 2014 – 4 i 2018 – 2).

Najdłużej panującym prezydentem FIFA był pomysłodawca światowego czempionatu Francuz Jules Rimet, który kierował światową organizacją w okresie od 1.04.1921 do 21.06.1954, czyli dokładnie 33 lata i 81 dni.

Włoch Alessandro Costacurta to najstarszy zwycięzca Pucharu Europy. Ten świetny obrońca Milanu w sezonie 2006/07 sięgnął po to trofeum, mając 41 lat i 29 dni. Costacurta nie zagrał wprawdzie w finale z Liverpoolem (2:1) ale wystąpił w jednym spotkaniu fazy grupowej tamtej edycji z greckim AEK Ateny (0:1) stając się tym samym pełnoprawnym zwycięzcą Ligi Mistrzów w sezonie 2006/07.

Legendarny rosyjski bramkarz Lew Jaszyn wciąż pozostaje jedynym bramkarzem, który został laureatem Złotej Piłki magazynu „France Football”. Jaszyn wygrał tę prestiżową rywalizację w 1963 roku.

Brazylijczyk Dunga jako jedyny wygrał Puchar Konfederacji zarówno jako piłkarz (1997) jak i trener (2009).

Najbardziej utytułowanym piłkarzem w historii ekstraklasy jest legendarny napastnik Ernest Pohl, który zdobywał tytuł mistrza kraju aż 10-krotnie. Najpierw dwukrotnie zwyciężał z Legią Warszawa (1955 i 1956), a następnie ośmiokrotnie z Górnikiem Zabrze (1957, 1959, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966 oraz 1967).

27 lat spędzonych w Manchesterze United było kluczowych dla rekordu Alexa Fergusona. Zdobywając 49 trofeów, Szkot został najbardziej utytułowanym trenerem w historii zawodowego futbolu. Oprócz Czerwonych Diabłów Ferguson trenował St. Mirren i Aberdeen.

Francuz Just Fontaine potrzebował tylko jednej edycji mistrzostw, aby zapisać się na kartach historii piłkarskich rekordów. W 1958 roku w Szwecji trafiał do bramki przeciwników aż 13 razy i tej liczby goli zdobytych w jednym turnieju do tej pory nikomu nie udało się pobić.

Najwięcej bramek w historii Copa Libertadores ma na swoim koncie Ekwadorczyk Alberto Spencer, który w latach 1960-72 w barwach urugwajskiego Peñarol Montevideo oraz ekwadorskiego Barcelona Sporting Club strzelił 54 bramki w 87 meczach tych rozgrywek.

Z polskich klubów tylko Legii Warszawa udało się dwukrotnie dotrzeć do najlepszej czwórki europejskich pucharów. W 1970 roku legioniści dotarli do półfinału Pucharu Europy, przegrywając rywalizację o finał z Feyenoordem Rotterdam (0:0 i 0:2). Natomiast w 1991 roku w półfinale Pucharu Europejskich Zdobywców Pucharów Legia odpadła w meczu o finał z Manchesterem United (1:3 i 1:1).

Zlatan Ibrahimović to jedyny piłkarz, który grał w siedmiu klubach w Lidze Mistrzów (Ajax, Juventus, Inter, Milan, Barcelona, PSG i Manchester United). W sześciu z nich strzelał bramki (Ajax, Juventus, Inter, Milan, Barcelona, PSG). W obu przypadkach to rekordy tych rozgrywek.

Najstarszym arbitrem w historii mistrzostw świata jest Anglik George Reader, który sędziował pamiętny, decydujący mecz o najważniejsze trofeum w świecie futbolu pomiędzy Brazylią a Urugwajem (1:2) na słynnej Maracanie 16.07.1950 r. w wieku 53 lat i 236 dni.

Najmłodszym arbitrem w historii mistrzostw świata jest Szwed Ivan Eklind, który na mundialu we Włoszech w 1934 prowadził spotkanie 1/8 finału pomiędzy Szwajcarią a Holandią zakończonym zwycięstwem Helwetów 3:2. Świetny szwedzki arbiter miał wówczas 28 lat i 224 dni.

Edward Cebula to najbardziej utytułowany trener w historii rozgrywek o mistrzostwo Polski. Cebula wygrywał krajową rywalizację w tej roli pięciokrotnie. W 1952, 1953 oraz 1960 wygrał z Ruchem Chorzów, natomiast w 1963 i 1964 prowadząc Górnik Zabrze.

Meksykanin Manuel Rosas to pierwszy i zarazem najmłodszy w historii mundiali zdobywca bramki z rzutu karnego. Meksykanin pokonał w ten sposób golkipera Argentyny Angela Bossio w dniu 19.07.1930. Był to mecz fazy grupowej, który reprezentacja Meksyku przegrała z Argentyną 3:6.

Górnik Zabrze wciąż pozostaje rekordzistą pod względem zwycięstw z rzędu w mistrzostwach  Polski. Górnicy wygrywali pięć razy pod rząd w latach 1963-1967.

Antoni Piechniczek to jedyny trener, który prowadził reprezentację Polski na dwóch mundialach. W 1982 roku w Hiszpanii wywalczył z biało-czerwonymi trzecie miejsce. Cztery lata później w Meksyku zakończył rywalizację z reprezentacją Polski w 1/8 finału.

Artur Boruc jest rekordzistą wśród bramkarzy pod względem liczby spotkań rozegranych w reprezentacji Polski (65 meczów w okresie 2004-2017).

Władysław Żmuda to pierwszy piłkarz, który w czterech swoich występach na mundialach za każdym razem reprezentował inny klub. W 1974 była to Gwardia Warszawa, w 1978 – Śląsk Wrocław, w 1982 – Widzew Łódź a w 1986 – włoski Cremonese. Podobnych przypadków w historii mundiali było jeszcze tylko pięć.

Włoska Roma to klub, którego piłkarze aż na ośmiu mundialach zdobywali złoty medal (1934, 1938, 1982, 1990, 1994, 1998, 2002 i 2006).

Meksykański stadion Azteca gościł rywalizujące ze sobą drużyną na mundialach aż 19 razy. W 1970 roku – 10-krotnie i w 1986 – 9 razy. To oczywiście rekord.

Węgier Sandor Kocsis to rekordzista w liczbie bramek strzelonych w reprezentacji w roku kalendarzowym. W 1954 strzelił ich dla Węgier dokładnie 23 w 14 spotkaniach.

Jak powszechnie wiadomo, Real Madryt w latach 1955-1960 pięciokrotnie z rzędu tryumfował w Pucharze Europy. Mniej znany jest fakt, że w żadnym z tych sezonów królewskim nie udało się uniknąć porażki – z 37 meczów przegrali 6, wszystkie na wyjazdach, w pierwszej edycji dwa, a w pozostałych po jednym.

Miasto goszczące europejskie finały pucharowe na czterech stadionach to Londyn (Stamford Bridge, Wembley, Highbury, oraz White Hart Lane).

Niemiec Udo Lattek to pierwszy trener, który zwyciężał w trzech różnych rozgrywkach pucharowych z trzema klubami. W 1974 wygrał z Bayernem Monachium w Pucharze Europy. W 1979 zwyciężył rywalizację w Pucharze UEFA z Borussią Mönchengladbach. Natomiast w 1982 roku sięgnął z Barceloną po Puchar Europejskich Zdobywców Pucharów.